Αναστάσιος Δρίβας - "Φωνές ενός διαβάτη" - ποίημα, 1930 - περ. "Ο Λόγος" (Αθήνα)

 

Αναστάσιος Δρίβας

« Φωνές ενός διαβάτη »

ποίημα, 1930

 

 

 

 

  « ΦΩΝΕΣ ΕΝΟΣ ΔΙΑΒΑΤΗ »

 

Ένα σπήλαιο είνε η σκέψη μας:
τυφλά ζώα κοιμούνται μέσα..
Ο ήλιος που φωτάει έξω,
δεν ήρθε να τα ξυπνήσει.

Μόνοι βαδίζουμε το δρόμο μας,
τ’ άστρα κι’ η σελήνη το ξέρουν.
Με τη νύχτα τραγουδάμε,
σε μιά νύχτα που περνάμε.

Κι’ αν ελπίζουμε σε κάτι, άνθρωπε,
είνε που θα’ρθει η Άνοιξη.
— Άνοιξη !  τα παιδιά σε προσμένουν,
τα πουλιά και τα δέντρα !

 

               ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΔΡΙΒΑΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Αναστάσιου Δρίβα

« Φωνές ενός διαβάτη »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Ο Λόγος »,

Αθήνα,

(διευθυντής: Άγγελος Τερζάκης),

Χρόνος Α’, φύλλο 2, 1930, σ. 56]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )