Στέφανος Μαρτζώκης - "Φθινοπωρινό" - ποίημα, 1912 - ετήσια έκδοση "Ανατολικόν Ημερολόγιον δια το έτος 1913" (Σμύρνη)

 

Στέφανος Μαρτζώκης

« Φθινοπωρινό »

ποίημα, 1912

 

 

 

 

 

            « ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟ »

 

Τον ουρανό θωρείς να σκοτεινιάζη,

Ν’ αστράφτη από μακρυά κι’ αγάλι γάλι^.

Η με μεγάλη ορμή, πυκνό γαλάζι

Στης γης να πέφτη τη γδυμένη αγκάλη.

 

Ακούς βαρειά το χώμα να ευωδιάζη,

Και την καρδιά πλειό δυνατά να πάλλη,

Και το παπί θωρείς ν’ αναγαλλιάζη

Μέσ’ στο νερό βουτώντας το κεφάλι.

 

Μέσ’ στο βουτσί σα γίγαντας κλεισμένος

Παλεύει το κρασί και μισοκλειώντας

Τα μάτια μου, κινώ σα ζαλισμένος

 

Αμέτρητα ποτήρια να ρουφήξω,

Μέσα σ’ αυτή τη θάλασσα ζητώντας

Ζωή, πατρίδα κι’ έρωτα να πνίξω.

 

 

                        Στέφανος Μαρτζώκης

 

 

 

[ το ποίημα

του Στέφανου Μαρτζώκη

« Φθινοπωρινό »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια έκδοση

«Ανατολικόν Ημερολόγιον δια το έτος 1913»,

 (διευθυντής: Θρασύβουλος Μ. Μάλης),

Εν Σμύρνη, 1912, σ. 384 ]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )