Άγις Πάλμος - " Έξω απ' το φούρνο" - ποίημα, 1945 - δημοσίευση περ. "Αυλαία" (Αθήνα)

 

Άγις Πάλμος

« Έξω απ’ το φούρνο »

ποίημα, 1945

δημοσίευση περ. « Αυλαία »

 

 

 

 

 

       « ΕΞΩ ΑΠ’ ΤΟ ΦΟΥΡΝΟ »
                            ( 1941 )

 

Έξω απ’ το φούρνο μιά σειρά ζητιάνοι
δυό ψίχουλα γυρεύουν γιά φαγί.
( Από τριάντα δράμια τί να βγει ! . . )
Έξω απ’ το φούρνο μιά σειρά ζητιάνοι
πού’ριξε των τυράννων η αρπαγή.
Κάποιος τους πάλι απόψε θα πεθάνει. . .
Έξω από το φούρνο μιά σειρά ζητιάνοι
δυό ψίχουλα γυρεύουν γιά φαγί.

 

 

                                                   ΑΓΙΣ ΠΑΛΜΟΣ  

                          

 

 

[ το ποίημα

του Άγι Πάλμου

« Έξω απ’ το φούρνο »  (1941)

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αυλαία »

  ( διευθυντές: Κ. Δ. Στάμου, Αντρέας Σακαλής )

Αθήνα,

Χρόνος Α’, αριθ. 1, Οκτώβρης 1945, σ. 17 ]

 

 

                          ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Αυλαία»:

            Τεύχος 1 (Οκτώβρης 1945) (23.93Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Νίκος Ζερβός - "Κι αν πρέπει" - ποίημα, 1945 - δημοσίευση περ. "Αυλαία" (Αθήνα)

 

Νίκος Ζερβός

« Κι αν πρέπει »

ποίημα, 1945

δημοσίευση περ. « Αυλαία »

 

 

 

 

                 « ΚΙ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ »

 

Κι’ αν πρέπει για να βρεις λίγη ζωή
της μοναξιάς το δρόμο να τραβήξεις,
κι’ αν πρέπει για να κλείσεις μιά πληγή
άλλη πληγή μές την καρδιά ν’ ανοίξεις.
Κι’ αν πρέπει για να βρεις εσύ χαρά
να κάνεις άλλα μάτια να πονάνε,
κάλλιο μονάχος να πνιγείς στη συμφορά !
Γιατί, όπου πας οι τύψεις θα σε τυρρανάνε.

 

                                                   ΝΙΚΟΣ ΖΕΡΒΟΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Νίκου Ζερβού

« Κι αν πρέπει »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αυλαία »                

  ( διευθυντής: Κ. Δ. Στάμου, Αντρέας Σακαλής )

Αθήνα,

Χρόνος Α’, αριθ. 1, Οκτώβρης 1945, σ. 17 ]

 

 

                          ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Αυλαία»:

            Τεύχος 1 (Οκτώβρης 1945) (23.93Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Γιάννης Ζαϊρης - "Πανανθρώπινο" - ποίημα, 1945 - δημοσίευση περ. "Αυλαία" (Αθήνα)

 

Γιάννης Ζαϊρης

« Πανανθρώπινο »

ποίημα, 1945

δημοσίευση περ. « Αυλαία »

 

 

 

 

 

                 « ΠΑΝΑΝΘΡΩΠΙΝΟ »

 

 

Αδέρφια μου φονιάδες και ληστές
τα κρίματά σας, πόσο δίκιο βρίσκουν στην ψυχή μου
άτυχ’ αδέρφια μου και πορνεμένες μου αδελφές,
ίδια με σας κι’ η πόρνεψή μου.
Άγιοι, της λευτεριάς και του Θεού
και συ που’σαι το φώς Χριστέ μου της Δικαιοσύνης
με της δικής σου καλωσύνης
μοιάζει η ψυχή μου κ’ αδερφή,
άμοιρ’ αδέρφια μου και πονεμένες μου ψυχές
ίδιες ζωές και σεις με τη δική μου.
Είμαι ο καλλίτερος του κόσμου ετουτουνού
μαζύ ο χειρότερος αυτού του κόσμου
Για το δικό μου δίκαιο τα μάτια βγάζω τ’ αλλουνού
κι’ όμοια χαρίζω και το φως μου.

 

 

                                           ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΪΡΗΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Γιάννη Ζαϊρη

« Πανανθρώπινο »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αυλαία »                

  ( διευθυντής: Κ. Δ. Στάμου, Αντρέας Σακαλής )

Αθήνα,

Χρόνος Α’, αριθ. 1, Οκτώβρης 1945, σ. 10 ]

 

 

                          ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Αυλαία»:

            Τεύχος 1 (Οκτώβρης 1945) (23.93Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

 

Παύλος Κριναίος - "Καϋμέ που υψώθηκες" - ποίημα, 1945 - δημοσίευση περ. "Αυλαία" (Αθήνα)

 

Παύλος Κριναίος

« Καϋμέ που υψώθηκες »

ποίημα, 1945

δημοσίευση περ. « Αυλαία »

 

 

 

 

 

 

 

            « ΚΑΫΜΕ ΠΟΥ ΥΨΩΘΗΚΕΣ »

 

 

 

Καϋμέ που υψώθηκες στ’ οδόφραγμα
κι’ έγινες θούριο του Τυρταίου
κι’ άστραψε η φλόγα σου,  ολοκαύτωμα
κι’ όνειρο η Χάρτα του Φεραίου.

Καϋμέ, που εζώθηκες με τ’ άρματα
και σ’ έπνιξε τ’άκουρο γένι
άκου η γιαγιά το παραμύθι σου
πως ξετυλίγει δακρισμένη.

Καϋμέ, που επείνασες τ’ αντίδωρο
κι’ η δίψα εκόλλησε τ’ αχείλι
το εικόνισμά σου στ' άγιο τέμπλο μας
φωτάει του θρύλου το καντήλι.

Καϋμέ, που εβάδισες στο Θάνατο
με το σταυρό του Μαρτυρίου
τα δάκρια των Ελλήνων σου ύψωσαν
τον τύμβο του Σκοπευτηρίου.

 

Καϋμέ, τραγούδι κι’ αναστάλαγμα
ψαλμέ, κελάϊδημα και τροπάρι
γράφει ο λαός το μοιρολόϊ σου
και το Εθνικό σου Συναξάρι.

Καϋμέ, που θράφηκες στην έρημο
μ’ αγκάθια, ακρίδες κι’ άγριο μέλι
θαρθεί ο Νυμφίος στον Ιορδάνη σου
και θάρθουν, οι λαοί Αρχαγγέλοι.

Νανθίσει ρόδα η στέρφα η έρημο
κ’ η  πέτρα — θάμα — ναναβλύσει
και τον ιδρώ να πίνει ο άνεμος
π’ αναρριπίζει η Ανατολή στην Δύση.

Καϋμέ, κοιμήσου μέσ’ τον ίσκιο σου
— πικρό ’ναι τ' Άδη τασφοδήλι—
Μ’ άκου ! Του Πάσχα, άκου, ετοιμάζεται
το βροντερόηχο καριοφύλλι ! 

 

 

                                                        ΠΑΥΛΟΣ ΚΡΙΝΑΙΟΣ

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Παύλου Κριναίου

« Καϋμέ που υψώθηκες »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αυλαία »                

  ( διευθυντής: Κ. Δ. Στάμου, Αντρέας Σακαλής )

Αθήνα,

Χρόνος Α’, αριθ. 1, Οκτώβρης 1945, σ. 2 ]

 

 

                          ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Αυλαία»:

            Τεύχος 1 (Οκτώβρης 1945) (23.93Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "