Κλαύδιος Μαρκίνας
« Πόνος »
ποίημα
δημοσίευση 1923 περ. « Τα Πανελλήνια
»
[ το
ποίημα
του Κλαύδιου Μαρκίνα
« Πόνος
»
δημοσιεύθηκε
στο περ.
« Τα Πανελλήνια »
Αθήναι,
( δντής: Ηρακλής Οικονόμος ),
Έτος
3ον, Περίοδος Β΄,
αριθ.
φύλλου (107) 22, 20 Οκτωβρίου 1923,
σ. 4. ]
Το
«Κλαύδιος Μαρκίνας» είναι φιλολογικό ψευδώνυμο του Γεωργίου Αργυρόπουλου.
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ”
[ ανάρτηση 27 Οκτωβρίου 2022 :
Κλαύδιος Μαρκίνας, «Πόνος», ποίημα ]
Κλαύδιος Μαρκίνας
«
Θυσία »
ποίημα,
1925
δημοσίευση
περ. « Νέα
Τέχνη »
« Θυσία »
Στα σκοτεινά λαγκάδια τα παρθένα,
που οι λύκοι τα
πατούν και τα ζαρκάδια,
θα σύρω τα όνειρά μου
τα θλιμμένα
κάποια χλωμά του
φθινοπώρου βράδυα.
Στα ερημικά και
πένθιμα λιμάνια,
που η καταχνιές απόμειναν
κ’ οι γλάροι
θα σύρω την περήφανη μου
ορφάνεια
μιά μέρα παγωμένη του
Γεννάρη.
Στα σιωπηλά κι’ απέραντα
σαλόνια
που την παληά
αρχοντιά πικροθυμούνται
θα σύρω τη βουβή μου
καταφρόνια
μιά νύχτα που όλα
γύρω θα κοιμούνται.
Και μιάν αυγή που τ’
άστρα θα πεθαίνουν
θυσί’ ακριβή, θα πάω
να τα προσφέρω
τα δάκρυα τα στερνά
που μ’
απομένουν
στον τάφο που μονάχα
εγώ τον ξέρω.
Κλαύδιος Μαρκίνας
[ το ποίημα
του Κλαύδιου Μαρκίνα
« Θυσία »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Νέα
Τέχνη »,
(διευθυντής: Μάριος Βαϊάνος)
Αθήναι,
Έτος Β’, αριθμός 1-2,
Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1925, σ. 4 ]
( το πρωτότυπο σε
πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Κλαύδιος Μαρκίνας
«
Σε τάφο σ’ είδα »
ποίημα,
1943
δημοσίευση
περ. « Αργώ
»
« Σε
τάφο σ’ είδα »
Διαβάτης,
σ’ είδα να περνάς
καβάλλα
στ’ άλογό σου
κι’
έγινε ο δρόμος μου διπλός
κι’
έγινα ευθύς εχθρός σου.
Έρημος,
σ’ είδα να περνάς
με
το γλυκό σου ταίρι
κ’
έγινε η ζήλεια μου φωτιά
κι’
ο πόνος μου μαχαίρι.
Στ’
αρχοντικό σου είχες γιορτή
βιολιά
και πανηγύρι
κι’
είπα κατάρες, νηστικός,
κάτω
απ’ το παραθύρι.
Σε
τάφο σ’ είδα να θρηνής
και
σβύσαν όλα εντός μου
και
τόσο μοιάζαμε κι’ οι δυό,
λες
κι’ ήσουν αδερφός μου.
ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΜΑΡΚΙΝΑΣ
[ το ποίημα
του Κλαύδιου Μαρκίνα
« Σε τάφο σ’ είδα »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Αργώ
»
( διευθυντής: Μηνάς Ματσάκης)
Πειραιάς,
Χρόνος Α’, αριθμός φύλλου
8-9,
Ιούλιος-Αύγουστος 1943, σ. 121 ]
( το
πρωτότυπο σε πολυτονικό )
Ηλεκτρονική δνση του
αντίστοιχου τεύχους
του περ. «Αργώ»:
Τεύχος
8-9 (Ιούλιος-Αύγουστος 1943) (4.809Mb)
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Κλαύδιος Μαρκίνας
«
Μαρτύριο »
ποίημα,
1950
δημοσίευση περ. « Κυπριακά
Γράμματα »
«
Μαρτύριο »
Τα μαγικά, τα παιδικά όνειρά μου,
θαμμένα στην καρδιά μου από καιρό…
Μά σα βραδυάζει μέσ’ στην κάμαρά
μου
μακάβριο στήνουν γύρω μου χορό.
Τί μελαγχολικό νάμαστε γέροι,
με ακοίμητους τους πόθους της ζωής…
Όποιος τέτοιο μαρτύριο δεν το ξέρει
δεν ξέρει απ’ τα μαρτύρια της ψυχής.
Τα μαγικά, τα παιδικά όνειρά μου
- τί κι’ αν το χιόνι δέρνει τη σκεπή –
νά τα, τζιτζίκια στα παράθυρά μου,
κι’ εγώ δακρύζω μέσ’ στη σιωπή.
Μας πρόδωσαν τα χρόνια αγάλι-αγάλι
και μας αφήσανε μεσοστρατίς.
Πυρώνεσαι κοντά σ’ ένα μαγκάλι,
θυμάσαι τα παληά σου κι’ απορείς.
Κι’ όταν βραδυάζει μέσ’ στην κάμαρά
μου
το δράμα τότε αρχίζει το φριχτό:
Δέ θέλουν να πεθάνουν τα όνειρά μου
κι’ εγώ στο παραθύρι μου αγρυπνώ…
Κλαύδιος Μαρκίνας
[ το
ποίημα
του Κλαύδιου Μαρκίνα
« Μαρτύριο
»
δημοσιεύθηκε
στο περ.
« Κυπριακά Γράμματα »
( διευθυντής: Νίκος Ι. Κρανιδιώτης )
Λευκωσία,
Έτος
ΙΕ’, αριθ. 175, Ιανουάριος 1950, σ.
1 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
Ηλεκτρονική
δνση του αντίστοιχου τόμου
του περ.
«Κυπριακά Γράμματα»:
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Κλαύδιος Μαρκίνας
«Το
Κρίμα»
ποίημα, 1925
«Το Κρίμα»
Ξυπνούσανε τα κρίνα στο
βουνό
το θάμα της αυγής να
προσκυνήσουν
κ’ επήγαιναν σωπαίνοντας οι
δυό,
κ’ επήγαιναν χωρίς να
σταματήσουν.
Τ’ αγρυπνημένα μάτια τα θολά
στην αγκαλιά της
έγνοιας έχουν γείρει
και δεν ακούν τ’ αηδόνια
τα τρελλά,
πώ’χουνε στήσει γύρω πανηγύρι.
Κάτι που η γλώσσα δεν
τολμά να πή
σαν το μολύβι την καρδιά
βαραίνει
κι’ αυτοί που είχανε
τόσο αγαπηθή
πρώτη φορά κυττάζονται
σαν ξένοι.
Ψυχή στη λαγκαδιά δεν αγροικάς,
μ’ αυτοί γυρνάνε πίσω και
κυττάνε,
στα πόδια τους βάνει
φτερά ο βραχνάς
κι’ όπου στρατί και
μονοπάτι — πάνε.
Κι' όταν αφήκαν πίσω το χωριό,
λαχανιασμένοι πέσανε
στο χώμα
και λές πως αγωνίζονται
κ’ οι δυό
το μυστικό μή
βγάλουν απ’ το στόμα.
Με τη ματιά, την ικετεύει: Μή ...
Και σκύβει αυτή, σα
να του λέει: Θυμάμαι...
Μά ξάφνου πέφτει απάνω
του χλωμή
και του φωνάζει: «κρύψε
με ! … φοβάμαι.»
ΚΛΑΥΔΙΟΣ ΜΑΡΚΙΝΑΣ
[ το ποίημα
του Κλαύδιου Μαρκίνα
«Το κρίμα»
δημοσιεύθηκε στο περ.
«Κερκυραϊκή Ανθολογία»,
Κέρκυρα,
Χρονιά Ε’, αριθ. 3, 1 του Μαγιού 1925, σ. 29]
