Δημήτρης Πανουσάκης - "Η μοίρα των ποιητών του Κολωνακίου" - ποίημα - συλλογική έκδοση (1988) "Φώτα Πορείας 1"

 

Δημήτρης Πανουσάκης

« Η μοίρα των ποιητών του Κολωνακίου »

ποίημα

συλλογική έκδοση (1988) « Φώτα Πορείας 1 »

 

 

 

 

 

 

 

         « Η μοίρα των ποιητών του Κολωνακίου »

 

 

Σπυριάζει το φως

πάνω απ’ τα κεφάλια των ποιητών

που δηλώνουν ναυαγοί

σε μια θάλασσα μελιού

Γιατί οι εργάτες γελάνε

όταν τους μιλάς για χρώματα

στο χνούδι των νημάτων.

 

 

 

                              Δημήτρης Πανουσάκης

 

 

 

[ το ποίημα

του Δημήτρη Πανουσάκη

« Η μοίρα των ποιητών του Κολωνακίου »

από την συμμετοχή του

στη συλλογική έκδοση

« Φώτα Πορείας 1 » (11 Νέοι Έλληνες Ποιητές),

Σύγχρονη Εποχή, Αθήνα, 1988 ]

 

 

                      ( το πρωτότυπο σε μονοτονικό )

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Διονύσης Πιτταράς (Νείλος Παλμύρας) - "Και η ζωή συνεχίζεται" - ποίημα, 1988 - ποιητική συλλογή "Στις έρημες αυλές του Ιούλιου"

 

Διονύσης Πιτταράς (Νείλος Παλμύρας)

« Και η ζωή συνεχίζεται »

ποίημα, 1988

ποιητική συλλογή « Στις έρημες αυλές του Ιούλιου »

 

 

 

 

 

 

           « ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ »

 

 

 

Στην παμπάλαιη πόλη φυτρώνουν χέρια ικετευτικά

και σταυροί με μισοσβυσμένες επιγραφές

και τ’ αγκάθια πλήθος τριγύρω τους.

 

Κουφά χαλάσματα

και κουφά καλντερίμια

κι όλα κουφά στις αυλές και στις ρούγες

στις αρχαίες πηγές και στα πηγαδούλια

και κανείς και τίποτα δεν ψιθυρίζει ένα όνομα.

 

Πολλά τα καλά μα δεν έχουν φωνή

και πολλά τα ελέη του ήλιου κατά το λιόγερμα

και τα χρώματα να γνέθουν στη μικρή πόλη

γαϊτάνι ιριδόχρωμο

μα πουθενά ένα κάλεσμα.

 

Κανείς πια δεν ακούει τ’ ονομά του στη μικρή πόλη^.

κανείς πια δεν παίρνει νερό απ’ τις αρχαίες πηγές

το χτες έχει μείνει στο χτες

και το σήμερα

γεμίζει τη μέρα

με ανία.

 

Οι μέτοικοι ήρθαν από χώρες ανήλιαγες

και δε ξέρουν και δε θέλουν να μάθουν καμιά ιστορία

το θέμα είναι να ξέρει κανείς το πώς να ζήσει καλά

και μόνο με τα ωφέλημα.

 

… και η ζωή συνεχίζεται 

 

 

 

 

 

                                      Διονύσης Πιτταράς

                                       ( Νείλος Παλμύρας )

 

 

 

[ το ποίημα

του Διονύση Πιτταρά (Νείλου Παλμύρα) 

« Και η ζωή συνεχίζεται »

από την ποιητική του συλλογή

« Στις έρημες αυλές του Ιούλιου », Αθήνα, 1988 ]

 

 

 

                 ( το πρωτότυπο σε μονοτονικό )

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Νίκος Πρέκας - "Επικίνδυνα Ταξίδια" - ποίημα, 1988 - ποιητική συλλογή "Καταχνιές"

 

Νίκος Πρέκας

« Επικίνδυνα ταξίδια »

ποίημα, 1988

ποιητική συλλογή « Καταχνιές »

 

 

 

 

 

 

                   « Επικίνδυνα ταξίδια »

 

 

 

Τώρα, που η σκέψη μου βαριά

την άγκυρα σηκώνει

να ταξιδέψει θάλασσες

της παιδικής ζωής μου,

πολλές φορές τα κύματα

μου στρίβουν το τιμόνι

σε συμπληγάδες που μπορούν

να σπάσουν το σκαρί μου !

Τότε φωνάζω, «κίνδυνος» !...

κι αλλάζω την πορεία

του πληγωμένου καραβιού

που κάτω δεν τα βάζει,

με χαλασμένη μηχανή

δεν χάνει ευκαιρία,

μερόνυχτα επικίνδυνα

ταξίδια να σχεδιάζει…

 

 

                              Νίκος Φ. Πρέκας

 

 

 

[ το ποίημα

του Νίκου Φ. Πρέκα

« Επικίνδυνα ταξίδια »

από την ποιητική του συλλογή
« Καταχνιές », Σμυρνιωτάκης, Αθήνα, 1988 ]

 

 

 ( το πρωτότυπο σε μονοτονικό )

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

 

Διομήδης Βλάχος - "Τρίτη πρωινή" - ποίημα, 1988 - δημοσίευση περ. "Ανακύκληση" (Αθήνα)

 

Διομήδης Βλάχος

« Τρίτη πρωινή »

ποίημα, 1988

δημοσίευση περ. « Ανακύκληση »

 

 

 

 

 

               « ΤΡΙΤΗ ΠΡΩΙΝΗ »

 

 

Ξέρω την πιο πικρή και αθέατη

ώρα να ερμηνεύω

την ώρα της σιγής που ρέει

από τις ανοιγμένες φλέβες των ανέμων

του ασυγκράτητου σφυγμού

όταν ο αντίλαλος της θύμησης

ποτάμι κόκκινο επιστρέφει

του πέλεκυ και της ερπύστριας

σαν χτυπημένος καίρια ο Λόγος

λίγο πριν πέσει ακινητεί,

την ώρα που ο κατανυκτικός εσπερινός

γονατίζει ξαφνικά

και γίνεται γυμνός ο τράχηλός μου

καθώς το ξίφος της νυκτός φεγγοβολά

της ανελέητης μοναξιάς

ψηλά στο θόλο του ουρανού,

την ώρα του βυθού των ποιητών

που ενώ θανάσιμη επίκειται ομοβροντία

αυτοί διαβαίνουν

 

την πιο φριχτή και δύστοκη

την τρίτη πρωινή της αναλήψεως.

 

 

                                          Διομήδης Βλάχος

 

 

 

[ το ποίημα

του Διομήδη Βλάχου

« Τρίτη πρωινή »

δημοσιεύθηκε στο περ.
« Ανακύκληση »

Αθήνα,

Χρόνος Γ’, αριθμός 16, Ιούλιος-Αύγουστος 1988, σ. 57 ]

 

 

                 ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )  

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Νικόλας Γαρμπής - "Μέδουσα" - ποίημα, 1988 - ποιητική συλλογή "Κεραία με κεραία"

 

Νικόλας Γαρμπής

« Μέδουσα »

ποίημα, 1988

ποιητική συλλογή « Κεραία με κεραία » 

 

 

 

 

                      « Μέδουσα »  

 

 

Όσο είναι αλήθεια ότι υποφέρω

πως ζω και ζέομαι και σε ψάχνω

τόσο σφιχτά τώρα θα σε κρατήσω

που σ’ έχω περιαδράξει και σε σφίγγω

και αμετάκλητα σ’ εκθέτω στο χαρτί.

 

Λιτός ρυθμός, απέριττος.

Εκατό γενιές σμιλεύαν τη μορφή σου

και τρεις χιλιάδες Άνοιξες τη βάφανε.

Μάτια ουρανός, χείλη οίνος κερασίτης,

κορμί Αφροδίτης – ας ήμουν πάντα νιος.

 

Μέδουσα ! Τιμωρείς όποιον σ’ αγγίξει

κι ύστερα ταλαντεύεσαι και πας, λικνιστικά.

Υφή και ανταύγειες αλλάζεις

κι εγώ που σ’ αγαπώ δε δύναμαι

στα ενδότερα της σκέψης σου να μπω.

 

 

 

                                        Νικόλας Γερασ. Γαρμπής

 

 

[ το ποίημα

του Νικόλα Γερασ. Γαρμπή

« Μέδουσα »

από την ποιητική του συλλογή

« Κεραία με κεραία », Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα, 1988 ]

 

 

 

                            ( το πρωτότυπο σε μονοτονικό )

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "