Άγγελος Σικελιανός - " Έρωτες " - ποίημα, 1905 - δημοσίευση περ. "Ακρίτας" (Αθήνα)

 

Άγγελος Σικελιανός
« Έρωτες »

ποίημα, 1905

δημοσίευση περ. « Ακρίτας »

 

 

 

 

                « Ε Ρ Ω Τ Ε Σ »  

 

 

Εφάνη από τα ξώβραχα σε μια σιγήν εντάφια
Την ώρα οπού σφυρίζουνε περνώντας τα πουλιά
Και είχε τα μάτια ολάνοιχτα, μεγάλα ωσάν τ’αλάφια
Και στο κορμί το χάλκινο τα δυσμικά φιλιά.

Στα ολάπαλα ξανθόμαλλα φωτός ένα στεφάνι
Της δύσης, που εμαδιώντανε σε φύλλα αργά πλατιά^.
Σε μιάν σιγήν εντάφια μέσ' απ’ τα βράχια εφάνη
Κι ' ωσάν να την επλήγωσε της δύσης η σαϊτιά.

Κράταε στο χέρι ενός αητού φτερόν οπούχε αφήκει
Τη σάρκα του ξεσκίζοντας, στα νέφια τα θολά,
Και όπως το χέρι ανάδεψε στο αγέρι, η φρίκη, η φρίκη
Των κορυφών εδιάβηκε και αναίβηκε ψηλά.

Και είδα· το μούχρωμα έφτανε· το δείλι ενός χειμώνα·
Το χέρι της εσάλεψε και μέσα στη σιγή
Του αιθέρα βούηξε κι’ άστραψε χτυπώντας μια σφεντόνα.
Στα στήθη έν’ άστρο μ' ηύρηκε κ’ έπεσα εγώ στη γη.

 

                                          Άγγελος Σικελιανός

 

 

 

[ Το ποίημα

του Άγγελου Σικελιανού

« Έρωτες »

δημοσιεύθηκε στο περ.
« Ακρίτας »

   (διευθυντής: Σωτήρης Σκίπης)

Εν Αθήναις,

Έτος Β’, τεύχος 19ον, Μάρτιος 1905, σ. 10 ]

 

 

                        ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Ακρίτας»     

                 Τεύχος 19 (Μάρτιος 1905) (2.491Mb)

 

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

 

Νικόλαος Χαντζάρας - "Επίγραμμα" - ποίημα, 1904 - δημοσίευση περ. "Ακρίτας" (Αθήναι)

 

Νικόλαος Χαντζάρας

« Επίγραμμα »

ποίημα, 1904

δημοσίευση περ. « Ακρίτας »

 

 

 

 

 

 

                       « Επίγραμμα »

 

Ο ήλιος σαν βασίλεψε κάθε αγωνία εκόπη,
Βαριά στον κάμπο χύθηκεν η νυχτική γαλήνη,
Κι' οι μεθυσμένοι κι' οι τρελλοί της νίκης χαροκόποι
Πλάγιασαν με τον Χάροντα στην υστερνή τους κλίνη.

Μά είχαν σαν πρώτα τα σπαθιά καλά σφιχτά στο χέρι,
Και στα πλατιά τους μέτωπα την πρώτη περιφάνεια,
Που έτρεμε ο Χάρος των νεκρών χουγιάζοντας τ' ασκέρι,
Σε νέα μάχη μή χυθή πριν τ' άστρο βγή στα ουράνια.

 

 

                                                           Ν. Χαντζάρας

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Νικολάου Χαντζάρα

« Επίγραμμα »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Ακρίτας »

  ( διευθυντής: Σωτήριος Σκίπης)

Αθήναι,

Έτος Α’, τεύχος 1ον,  1 Μαρτίου 1904, σ. 21 ]

 

 

                           ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Ακρίτας»:

          Τεύχος 1 (1 Μαρτίου 1904) (3.224Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

 

Νικόλαος Χαντζάρας - " Όνειρον αρρώστου " - ποίημα, 1904 - δημοσίευση περ. "Ακρίτας" (Αθήναι)

 

Νικόλαος Χαντζάρας

« Όνειρον αρρώστου »

ποίημα, 1904

δημοσίευση περ. « Ακρίτας »

 

 

 

                           

 

                   « Όνειρον αρρώστου »

 

 

Ο αρρωστημένος πόθος μου ένα όνειρο έχει πλάσει:
Λευκά δυο χέρια, ως γιασεμιά λευκά που λουλουδιάζουν,
Σαν βιόλες να μοσκοβολούν, ανθόνερο να στάζουν,
Να με πλανήσουν μια βραδιά στων μερσινιών τα δάση.

Στην αψηλή βουνοκορφή νά’χουμε νύχτα φτάση.
Που παρθενεύουν άσπροι ανθοί και νάρκισσοι μονάζουν
Κι' απ' τα νερά του ανεβρυτού που αφρίζουν και παφλάζουν,
Να πιώ στα χέρια εκειά σμιχτά σαν ασημένιο τάσι.

Κι' ως πάει του ψήλου ο αυγερινός και πάρει να χαράζη.
Που τ' αεράκι πιο γλυκά στα δέντρα αναστενάζει,
Στη σκήτη του ξερόκαμπου να κατεβούμε πάλι.

Τί ο ξανθός ήλιος του Απριλιού που μ' έτρεφε το φως του,
Τρέμω αν με ιδή και αχνίσουνε τα θεοτικά του κάλλη,
Στη θλίψι του μετώπου μου του ολόστεγνου και αρρώστου.

 

 

                                                    Νικόλαος Χαντζάρας

 

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Νικολάου Χαντζάρα

« Όνειρον αρρώστου »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Ακρίτας »

  ( διευθυντής: Σωτήριος Σκίπης)

Αθήναι,

Έτος Α’, τεύχος 1ον,  1 Μαρτίου 1904, σ. 20 ]

 

 

                           ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Ακρίτας»:

          Τεύχος 1 (1 Μαρτίου 1904) (3.224Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

 

Κωστής Παλαμάς - "Ο Ποιητής" - ποίημα, 1904 - από την "Τριλογία του θυμού" - δημοσίευση περ. "Ακρίτας" (Αθήναι)

 

Κωστής Παλαμάς

« Ο Ποιητής »

ποίημα, 1904

( από την « Τριλογία του θυμού » )

δημοσίευση περ. « Ακρίτας » 

 

 

 

 

 

 

ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΥΜΟΥ

 

                     « Ο ΠΟΙΗΤΗΣ »

 

Μόνος. Έν άδειο απέραντο τριγύρω μου,
Και μιας πολέμιας χλαλοής ασώπαστη φοβέρα,
Κι' όταν εκείνη κατακάθεται,
Μόνος, θανάσιμη σιωπή παγώνει πέρα ως πέρα.

Μόνος. Μ' αρνήθηκαν οι σύντροφοι,
Κι' από το πλάϊ μου γνωστικά τ’αδέρφια τραβηχτήκαν.
Μ' έδειξε κάποιος.—Νάτος! Κατεπάνω μου,
Γυναίκες, άντρες, γέροντες, παιδιά, σκυλιά, ριχτήκαν.

Το χέρι το ακριβό της Οδηγήτρας μου,
Που με κρατούσε, ανοίχτηκε προς άλλα χάϊδια... Μόνος.
Σε βάθια μυστικά περνάνε αστράφτοντας
Των ασκητάδων οι χαρές, του μαρτυρίου ο θρόνος.

Φωτιά βάλαν, το κάψανε το σπίτι μου,
Και σύντριψαν τη λύρα μου με τη βαθειά αρμονία·
Την Πολιτεία δυό Λάμιες τη ρημάζουνε:
Η λύσσα του καλόγερου, του δάσκαλου η μανία.

Της Πολιτείας η πόρτα κλείστηκε,
Με διώξανε, έρμος βρέθηκα στα έρμα μονοπάτια,
Και της Ιδέας της αστρομάτας που έσφαξαν,
Από τη στράτα μάζωξα τα ολόφωτα κομμάτια.

Και τάσπερνα στο διάβα μου, και φύτρωναν
Εδώ παράδεισοι κ’ εκεί βασίλεια, κ’ εκεί πέρα
Παλάτια κ' εκκλησιές και δρακοντόκαστρα.
Κι όλα στην ίδια ευφραίνονταν ανύχτωτην ημέρα!

 

 

                                                   Κωστής Παλαμάς

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Κωστή Παλαμά

« Ο Ποιητής »

{ από την τριλογία του « Τριλογία του θυμού » }

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Ακρίτας »

  ( διευθυντής: Σωτήριος Σκίπης)

Αθήναι,

Έτος Α’, τεύχος 1ον,  1 Μαρτίου 1904, σ. 10 ]

 

 

                           ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Ακρίτας»:

          Τεύχος 1 (1 Μαρτίου 1904) (3.224Mb)

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "