Γιάννης Γρυπάρης
« Η Ζουχραέ »
ποίημα από τη συλλογή:
« Σκαραβαίοι και τερρακότες » (1919)
Η Ζουχραέ
Αλλοί στην κοσμολόγητη τη Ζουχραέ Τσιγγάνα
Εγώ ’μαι εγώ; Που μιά βραδιά μες τ’ άγιο μοναστήρι
Με λιβανίζαν με
χρυσό παπάδες θυμιατήρι
Μπρος στην εικόνα του Χριστού, μπρος στου Χριστού τη
μάνα.
Κλειστήτε μάτια μάργελα, σβυστήτε μάτια πλάνα,
Που στην υγεία σας έπινεν απ’ τ’ άγιο το ποτήρι
Ο γούμενος, και το χορό σηκώνουνταν να
σύρη
Κι’ όταν ακόμα εσήμαινεν η αυγινή καμπάνα.
Τόρα.... με κράζουν τα μικρά γρηά καλαμοβίζω
Όταν στους δρόμους σαν σκυλί να βρω θροφή γυρίζω,
Γιατί τα χνότα μου βρωμούν σαν της ταφής το χώμα.
Τότες βαμμένα με κηνά τα ωραία μου δαχτύλια.
Τόρα, στο κρύο μελανά, κι’ από συνήθειο ακόμα,
Κρούσταλλα, ξύλα, τα χτυπώ σαν καρυδένια ζίλλια!
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
