Σοφοκλής Λαζάρου - "Ο κρατούμενος" - ποίημα, 1961 - ποιητική συλλογή "Ενδοσκόπιο"

 

Σοφοκλής Λαζάρου

« Ο κρατούμενος »

ποίημα, 1961

ποιητική συλλογή « Ενδοσκόπιο »

 

 

 

                  « Ο Κρατούμενος »

 

Ένα χρυσό ποτήρι
Στην πλάτη τ’ ουρανού
Ο ήλιος ο αποβροχάρικος
Χυνόταν ξόμπλια
Στο στήθωμα της γης
Σε δέντρα και ποτάμια
Χρυσά ποτάμια.

Η πεταλούδα κυνηγώντας το φτερό
Την πεταλούδα κυνηγώντας το φτερό
Φτάσαν το φως στ’ αγκύλια
Των συρματοπλεγμάτων
Με τις βροχόσταλες σα χάντρες κρεμασμένες.
Το αίμα τερέριζε κυκλοφορώντας
Στις άδειες φλέβες
Ξύνοντας τις πληγές.

Είπα να περιμένω το φεγγάρι
Όμως ματώσαν το κορμί μου
Σε μιά χαράδρα του Ολύμπου.
Θ’ αργήσουν οι πληγές να κλείσουν.
Σέρνω τον ήλιο
Σέρνω τη βροχή.

Ένα χρυσό ποτήρι
Στην πλάτη τ’ ουρανού
Ο ήλιος ο αποβροχάρικος
Χυνόταν ξόμπλια
Στο στήθωμα της γης
Σε δέντρα και ποτάμια
Χρυσά ποτάμια.

Το κίτρινο φύλλο χαράσσοντας
Ήχους και νούμερα θεατρικά
Στο φθινοπωρινό του
«Σάλτο μοράλε»
Θά ’ψελνε το τραγούδι
του ήλιου και της βροχής
Της πεταλούδας
Το τραγούδι
Των στιγμών που κυλούν και φεύγουν
Όπως τα κύματα της θάλασσας.
Όμως, το αίμα κυκλοφορώντας
Τερερίζει στις άδειες φλέβες
Ξύνοντας τις πληγές.

Θ’ ακολουθήσουμε το τερέρισμα
Ως εκεί που φτάνει ο ήχος της φωνής του
Ως την άκρη του νησιού
Πού ’ναι σαν το χρεμέτισμα τ’ αλόγου
Που νευρίασε απ’ το σπιρούνισμα.

 

Το φως, η πεταλούδα κι η βροχή
Δέθηκαν στ’ αγκύλια
Των συρματοπλεγμάτων.
Ποιος τα είδε;

Θα μπορούσε να το δη

Το χαμόγελο της αγάπης

Ένα πουλί από ψηλά βουτώντας, διαβατάρικο

Δυό γιορτιάτικα μάτια.

Ποιός τα είδε;

Ο κρατούμενος

Και τερερίζει

Στις άδειες φλέβες του το αίμα.

 

 

                                           ΣΟΦΟΚΛΗΣ  ΛΑΖΑΡΟΥ

 

 

[ το ποίημα

του Σοφοκλή Λαζάρου

 « Ο κρατούμενος »

από την ποιητική του συλλογή

  « Ενδοσκόπιο », Κύπρος, 1961 ]

 

     ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )   

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ " 

Φοίβος Σταυρίδης - " Πραγματικότητες " - ποίημα, 1961 - ετήσια περιοδική έκδοση "Φιλολογική Κύπρος" (Λευκωσία)

 

Φοίβος Σταυρίδης

« Πραγματικότητες »

ποίημα, 1961

δημοσίευση: ετήσια έκδοση « Φιλολογική Κύπρος »

 

 

 

          « ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ  »

 

Μπορεί, δεν τ’ αποκλείω, να γινόσουν
(όπως κι εσύ διατείνεσαι)
ένας υπεράξιος στρατιωτικός
καμάρι και τιμή για την πατρίδα σου.
Όμως που έμεινες ένας απλός
«βοηθός γραφεύς» στο τμήμα Εσωτερικών Προσόδων!

Τώρα, τουλάχιστον,
πάνω από κρύες πράξεις λογιστικές
και ξένες έγνοιες
θά ’χης γεμάτο πάντα το κεφάλι με όνειρα:
Σχέδια στρατηγικά και νίκες,
τόσα σχέδια και τόσες νίκες που ίσως κανένας
άλλος να μη μπόρεσε
να πραγματοποιήση στη ζωή.
Μόνος εσύ απ’ τη δειλή
γωνιά του σιωπηλού γραφείου σου
θα διευθύνης του μυαλού σου τους στρατούς
πάντα οδηγώντας τους στην δόξα και τον θρίαμβο.

Ποιός ξέρει,
ποιός θα μπορούσε, αλήθεια, να σε διαβεβαιώση
ότι και στην πραγματικότητα
θα ήσουν τόσο «εδραιωμένης φήμης»
μ’ επιτυχίες λαμπρές στο ενεργητικό σου;
Μπορεί, στο κάτω - κάτω, ν’ αποτύγχανες
από τα πρώτα βήματα της σταδιοδρομίας σου
(είδαμε τέτοιες περιπτώσεις)
και τότε τί θα σού ’μενε σκοπός για την ζωή,
τί θα μπορούσε έτσι στητό να σε κρατή
στ’ αμείλικτα χτυπήματα της μοίρας;

 

                          ΦΟΙΒΟΣ  ΣΤ.  ΣΤΑΥΡΙΔΗΣ

 

 

[ το ποίημα

του Φοίβου Στ. Σταυρίδη

  « Πραγματικότητες »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια περιοδική έκδοση

  « Φιλολογική Κύπρος »,

 Λευκωσία

  (Ε.Π.Ο.Κ.: Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κύπρου),

Έτος 1961, σ. 173 ]

 

        ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )  

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ " 

Κώστας Μόντης - "Ο Άγνωστος Στρατιώτης" - ποίημα, 1961 - ετήσια περιοδική έκδοση "Φιλολογική Κύπρος" (Λευκωσία)

 

Κώστας Μόντης

« Ο Άγνωστος Στρατιώτης»

ποίημα, 1961

δημοσίευση: ετήσια έκδοση « Φιλολογική Κύπρος »

 

 

 

 

              « Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ  ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ »

Γιατί πάντα αυτός ο ρωμαλέος,
γιατί πάντα αυτός ο γενναίος πολεμιστής
ν’ αντιπροσωπεύη τον Άγνωστο Στρατιώτη;
Υπάρχουν κι’ άλλοι πιό δειλοί, πιό αδύνατοι,
με πιό ρυτιδωμένα μέτωπα,
με μιά πικρή σκέψη στο βλέφαρο,
με πολλούς υπολογισμούς πίσω απ’ τη σκανδάλη.
Δέ μας κάνουν αυτοί,
δέ γίνουνται αγάλματα αυτοί;

 

                                                       ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ

 

 

[ το ποίημα

του Κώστα Μόντη

  « Ο Άγνωστος Στρατιώτης »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια περιοδική έκδοση

  « Φιλολογική Κύπρος »

 Λευκωσία,

  ( Ε.Π.Ο.Κ.: Ελληνικός Πνευματικός Όμιλος Κύπρου )

Έτος 1961, σ. 80 ]

 

     ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ " 

Γιωργής Κότσιρας - "Κασσάνδρα" - ποίημα, 1961 - δημοσίευση: "Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά" - εμπεριέχεται στην μετέπειτα εκδοθείσα ποιητική συλλογή "Ανατομία Εγκλήματος"

 

Γιωργής Κότσιρας

« Κασσάνδρα »

ποίημα, 1961

 

 

 

         «  ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ  »

 

Τα μαύρα τα κοκόρια μου μην τα πιστέψετε

Μην τα πιστέψετε όταν λαλήσουν την αυγή.

 

Φονιάς ή σκοτωμένος, ποτέ δεν θα πεθάνει

Έτσι πολύ που εζήτησε τον έρωτα στο αιμάτινο ποτάμι.

Όλοι οι χρησμοί μου βγήκαν τώρα πλάνες

Μονάχα το τσεκούρι ξεχασμένο περιμένει στη γωνιά

Όσο κι αν τον ζητούσα κι αν τον ήθελα το φόνο ετούτο.

 

Όμως το ξέρω πως οι χαρές μου κρεμάστηκαν σε δάκρυα

Τίποτα πια δεν προμηνά ένα τέλος που είχα αποζητήσει

Κι η μοναξιά μου θ’ αναστηθεί μ’ ένα θάνατο

Ωραία σαν μια ανατολή ηλίου και υπερήφανο

Όπως το λάφυρό μου στη σκηνή του Αριστρατήγου.

 

Μην πήτε λοιπόν ότι δεν είναι φρόνιμο μια γυναίκα

Μιά υπεροπτική βασίλισσα να προτιμά ένα φονιά μές στο παλάτι

Από ένα μακρινό Αρχιστράτηγο πέρ’ από το ακρογιάλι της πατρίδας.

Ο θάνατος μας θέλει ωραίους και καθαρούς στο άσπιλο φως

Μετά από ένα λουτρό μας θέλει ο θάνατος στο ατέλειωτο ταξίδι.

 

Όταν τ’ άσπρα κοκόρια μου λαλήσουν τα μεσάνυχτα

Να τα πιστέψετε φίλοι μου, να τα πιστέψετε.

 

 

                                   ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ

                       ( Από την « Ανατομία Εγκλήματος » )

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Γιωργή Κότσιρα

« Κασσάνδρα »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια έκδοση

( ετήσιο περιοδικό τόμο )

« Πελοποννησιακή Πρωτοχρονιά »,

Αθήναι,

(διευθυντής: Μίμης Παπαχριστοφίλου),

Τόμος Ε’, 1961, σ. 255 ]

 

( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

( το ποίημα «Κασσάνδρα»

από την ανέκδοτη έως τότε ποιητική συλλογή

του Γιωργή Κότσιρα «Ανατομία εγκλήματος».

Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή εκδόθηκε στα 1964. )