Κράτης Δανήλος
«
Spleen »
ποίημα,
1937
δημοσίευση
περ. « Αχαϊκά
»
« SPLEEN »
Θα’ρθή απόψε σαν κι’ εχτές η έρμη
χίμαιρά μου
Π’ ανάθρεψε η ανία
μου κι’ η αδειανή καρδιά μου
Στην
κεφαλή μου να συρθή,
θα’ρθή η χίμαιρα, θα’ρθή
Να δώση στα μηνίγγια
μου τον τόνο που τους λείπει
Και στην ψυχή μου
τρίδιπλη τη χτεσινή μου λύπη.
Θ’ακούση τα γλυκόλογα τ’αμαρτωλά που
ξέρει
Η γερασμένη μου καρδιά,
η ίδια θα τα φέρη
Και θά’ναι πιό
πεθυμητά
Αυτά τα λόγια τα
ζεστά
Που κάθε μέρα βαύκαλα σκοτώνουν
το κορμί μου
Σαν να μη φτάνουν οι
λυγμοί κι’ οι τόσοι στεναγμοί μου.
Θε να γιομίση η
κάμαρα απ’ τ’άθωρά της κάλλη
Κι’ η άλογη του
λογικού με το αίστημά μου πάλη
Θα ζωντανέψη σαν κι’
εχτές
Που οι ίδιες έννοιές
μου αυτές
Μπαινόβγαιναν μ’ αλαλαγμούς
στην αδειανή καρδιά μου...
Θα’ρθή κι’ απόψε σαν
κι’ εχτές η έρμη χίμαιρά μου.
ΚΡΑΤΗΣ ΔΑΝΗΛΟΣ
[ το ποίημα
του Κράτη Δανήλου
« Spleen »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Αχαϊκά »
(διευθυντής
Κωνσταντίνος Ν. Τριανταφύλλου )
Πάτραι,
Έτος Α’, αριθμός 3,
Σεπτέμβριος 1937, σ. 115 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
