Ευάγγελος Ανδρέου
Μιά «Βαγιανοπαρασκευή»
του 1974
αφήγημα από το "Πνευματικό Χρονό-μετρο"
LOGOTYPON 3
το κείμενο
στον τομέα του ιστολογίου
« ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΓΡΑΦΟΣ »
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευάγγελος Ανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ευάγγελος Ανδρέου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 18 Απριλίου 2022
Ευάγγελος Ανδρέου - Μιά "Βαγιανοπαρασκευή" του 1974 - αφήγημα από το "Πνευματικό Χρονό-μετρο" - τομέας: ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΓΡΑΦΟΣ
Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022
Ευάγγελος Ανδρέου - "Ενδοχώρα" - ποίημα, 1986 - ποιητική συλλογή "Αναστύλωση ενός πέτρινου μίσχου"
Ευάγγελος Ανδρέου
« Ενδοχώρα »
ποίημα,
1986
ποιητική
συλλογή « Αναστύλωση ενός πέτρινου μίσχου »
ΕΝΔΟΧΩΡΑ
Απλά όνειρα της δεντροστοιχίας
πόσο µου λείψατε...
Τώρα σε διαγώνιους δρόμους
βήµα-βήμα η αντοχή των οδοιπόρων
από χρόνους δύσβατους
κυλάει.
Τώρα ένας σίφουνας
από αυτοκίνητα έντομα
κυλάει
την αδάκρυτη ρόδα.
Αδάκρυτη
και χάνεται
στο διάφραγμα των ανέμων.
Έχοντας πάνω στο στήθος
την κόρη του ματιού του
πάνω στο μέτωπο
τράπεζες ασφάλτου
ο διαβάτης Καιρός.
Ψιθυρίζουµε εδώ
τους φθόγγους της αποδηµίας
ένοχοι των ερώτων
κι ένα κοπάδι φύλλα
λίγα-λίγα σκοτίζει τα φέγγη
της φανέλλας,
τον άνιθο που βουλιάζει στο φως,
τα φύκια,
τα κοχύλια
στα σαράντα πέλαγα.
Απλά όνειρα της δεντροστοιχίας
πόσο µου λείψατε...
Στην αναλγησία ενός άδικου αγώνα
νύχτα και πάλι νύχτα
µε άρματα
άρματα και κόγχες της μπαρούτης.
Ανασύρω
την τελευταία µου ελπίδα
ο πόνος πόνος
πέντε οι αισθήσεις
πέντε τα ρήματα.
Κοιτάζω πίσω
οσφραίνοµαι
άνοιξη
κοιτάζω µπρος
ακούω χνώτα
συνομιλίες πουλιών
µικρές νύμφες
όλα µα όλα τούτα
τερπνά γαρύφαλλα και δύστυχα κλήµατα.
Αερικά
το μὀχθο σφυριζοντας
την Βαβυλώνα
και την Πέργαμο
με καθοδηγούν
και µου μαθαίνουν
τον ασύλληπτο Κόσμο.
Απλά όνειρα της δεντροστοιχίας
πόσο µου λείψατε...
Πλεούμενα κάρβουνα
στο διάπλατο κενό και
σχήµατα ορατά
στηλώνουν το χρόνο
της ιεροσύνης
κάτου από ένα τέμπλο γαλέρας.
Τί καιρός, τί σοφία!
΄Αζυμη τύψη στους πάπυρους
του αιώνα-
-το ΄Ατεχνο.
Έλα, έλα λοιπόν
στοργή των νηπιακών µου βημάτων
να περάσω την αυλόπορτα
όπου αερικά το µόχθο σφυρίζοντας
τη Ρώμη και την Καρχηδόνα
µε καδοδηγούν και µου μαθαίνουν
τον ασύλληπτο Κόσμο.
Ευάγγελος Ανδρέου
[ το ποίημα
του Ευάγγελου Ανδρέου
« Ενδοχώρα »
από την ποιητική του συλλογή
« Αναστύλωση ενός πέτρινου μίσχου »,
Ευρωπαϊκό Κέντρο Τέχνης, Αθήνα,
1986 ]
( β’ έκδοση: Ευρωπαϊκό
Κέντρο Τέχνης, Αθήνα, 1987)
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Ευάγγελος Ανδρέου - "Εωθινά Γράμματα IV" - ποίημα, 1972 - ποιητική συλλογή "Πρώτη Φυλακή"
Ευάγγελος Ανδρέου
« Εωθινά
Γράμματα IV »
ποίημα,
1972
ποιητική συλλογή « Πρώτη Φυλακή »
ΕΩΘΙΝΑ
ΓΡΑΜΜΑΤΑ
IV.
μας έπεσε στην πόρτα
ματώθηκαν τα χόρτα
και τα γόνατα.
Κάθε γλυκό τραγούδι
κάλλιο να μην ανθίσει
για να μας ξεμεθύσει
στα ξημερώμτατα.
Έλειωσε ο
θρήνος
το κρύσταλλο
της πάχνης
κι έγινε
στάχτη ο γόης ορίζοντας.
Έτσι
ξεμάκραιναν βαθιά οι προφήτες
και νοιώθαμε
όλοι, αιώνες ολάκαιρους
τον καλπασμό
των τεράτων στις πλάτες μας.
Εδώ σ’ αυτή τη
γη δεν χωράμε άλλο.
Εδώ λιγόστεψε
η τροφή, το νερό, το φαρμάκι.
Εδώ ξερνούν οι
πηγές ιδρώτα.
Ρούφηξε το σώμα
την άρμη του τοίχου
που σπάζει τα νύχια του
το κύμα αφρίζοντας.
Και μας έριξε
η ζυγαριά κατά το κακό.
Εκεί δεν είναι
αρχάγγελοι ούτε παιδιά.
Εκεί ούτε καν
είναι χώρα με χωριά
παρά νερό που
βγάζει αφρό με φυσαλίδες
από
εκατομμύρια ανθρώπινες αναπνοές.
Σήμερα ο θάνατος
είναι εύκολος
γιατί
βρεθήκαμε χωρίς γροθιά και ξίφος
πάνω στις
σάρες του γρανίτη.
Η προσευχή,
μας είπαν, λυγάει τη φωτιά
και μείς
δώστου φωνή
για να
ξανάρθει ο άναρχος πίσω...
Το γλυκό κι ασκοτάδιαστο φως του
πρωινού χαμήλωνε σαν τη ματιά της παρθένας ώς τα ριζά και του πιό λεπτού βλαστού
της γης. Ο παπάς γύρισε το αναλόι. Πολύ κράτησε η αυγή.
Ευάγγελος Ανδρέου
( Απόσπασμα
από το πρωτόλειο λογοτεχνικό σταχυολόγημα
«Πρώτη
Φυλακή», 1972 )
[ το
ποίημα
του Ευάγγελου Ανδρέου
« Εωθινά Γράμματα
IV »
από
την ποιητική του συλλογή (σύμμεικτον)
« Πρώτη Φυλακή
», Αθήνα, 1972 ]
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2022
Ευάγγελος Ανδρέου - "Πρώτη φυλακή" - ποίημα, 1972 - ποιητική συλλογή "Πρώτη Φυλακή"
Ευάγγελος Ανδρέου
« Πρώτη φυλακή »
ποίημα,
1972
ποιητική συλλογή « Πρώτη Φυλακή »
« Πρώτη
φυλακή »
" Γιά να φυλάξουμε την πρώτη φυλακή
της νύχτας της μαυρόχρωμης υφάντρας
ξεχάσαμε το χάραμα στη γη
και
βγήκε ματωμένη διαταγή
να πέφτει κάθε τόσο κι ένας άντρας ".
Ευάγγελος Ανδρέου
[ το ποίημα
του Ευάγγελου
Ανδρέου
« Πρώτη φυλακή »
από την ποιητική του συλλογή (σύμμεικτον)
« Πρώτη Φυλακή »,
Αθήνα, 1972 ]
[ το σύμμεικτον εκδοθέν βιβλίο (1972)
του Ευάγγελου Ανδρέου « Πρώτη Φυλακή »
( ως «Λογοτεχνικό
Σταχυολόγημα» το προσδιορίζει ο ίδιος)
Περιέχει:
Α) Δοκίμια:
/ 1. – «Ο λυράρης Σεφέρης»
/ 2. – «Η κυοφορία της πυθαγορικής μονάδας»
Β) Ποιήματα:
(τρεις ποιητικοί κύκλοι / ποιητικές
ενότητες):
/ - 1. “Εωθινά γράμματα”,
/ - 2. “Αυλόγυρος”,
/ - 3. “Συντρίμμια έμβολα”
Γ) Πρόζες:
/ - 1. "Το σημάδι της αρμονίας",
/ - 2. "Οι στόνοι
της λιμνοθάλασσας",
/ - 3. "Φύσεις τρείς",
/ - 4. "Αιχμάλωτοι" ]
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
-
Πάνος Ξένος « Συνάντηση » ποίημα δημοσίευση 1935 περ. « Θεσσαλικά Γράμματα » ...
-
Ευάγγελος Ανδρέου « Το λουτρό του πορνείου » ποίημα, 1998 Ποιητική Σύνθεση « Πολιτεία δηλητήριο περιβολιών » ...
-
Β.Χ.Α. «Εισαγωγικά σχόλια στην ποίηση του Γιώργου Καραντώνη» Κριτικό σημείωμα Μέρος Α Υφολογικές σημειώσεις Η προσ...
