Ευάγγελος Ανδρέου - "Εωθινά Γράμματα IV" - ποίημα, 1972 - ποιητική συλλογή "Πρώτη Φυλακή"

 

Ευάγγελος Ανδρέου
« Εωθινά Γράμματα IV »

ποίημα, 1972

ποιητική συλλογή « Πρώτη Φυλακή »

 

 

 

 

 

 

ΕΩΘΙΝΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

IV.

 

 

 Μιάς πικραυγής ο θρήνος

μας έπεσε στην πόρτα

ματώθηκαν τα χόρτα

και τα γόνατα.

 

Κάθε γλυκό τραγούδι

κάλλιο να μην ανθίσει

για να μας ξεμεθύσει

στα ξημερώμτατα.

 

Έλειωσε ο θρήνος

το κρύσταλλο της πάχνης

κι έγινε στάχτη ο γόης ορίζοντας.

Έτσι ξεμάκραιναν βαθιά οι προφήτες

και νοιώθαμε όλοι, αιώνες ολάκαιρους

τον καλπασμό των τεράτων στις πλάτες μας.

Εδώ σ’ αυτή τη γη δεν χωράμε άλλο.

Εδώ λιγόστεψε η τροφή, το νερό, το φαρμάκι.

Εδώ ξερνούν οι πηγές ιδρώτα.

 

Ρούφηξε το σώμα

την άρμη του τοίχου

που σπάζει τα νύχια του

το κύμα αφρίζοντας.

 

Και μας έριξε η ζυγαριά κατά το κακό.

Εκεί δεν είναι αρχάγγελοι ούτε παιδιά.

Εκεί ούτε καν είναι χώρα με χωριά

παρά νερό που βγάζει αφρό με φυσαλίδες

από εκατομμύρια ανθρώπινες αναπνοές.

Σήμερα ο θάνατος είναι εύκολος

γιατί βρεθήκαμε χωρίς γροθιά και ξίφος

πάνω στις σάρες του γρανίτη.

Η προσευχή, μας είπαν, λυγάει τη φωτιά

και μείς δώστου φωνή

για να ξανάρθει ο άναρχος πίσω...

 

 

Το γλυκό κι ασκοτάδιαστο φως του πρωινού χαμήλωνε σαν τη ματιά της παρθένας ώς τα ριζά και του πιό λεπτού βλαστού της γης. Ο παπάς γύρισε το αναλόι. Πολύ κράτησε η αυγή.                   

                                                               

 

                                                                 Ευάγγελος Ανδρέου

 

 

 

( Απόσπασμα από το πρωτόλειο λογοτεχνικό σταχυολόγημα

«Πρώτη Φυλακή», 1972 )

 

 

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Ευάγγελου Ανδρέου

« Εωθινά Γράμματα IV »

από την ποιητική του συλλογή (σύμμεικτον)

« Πρώτη Φυλακή », Αθήνα, 1972 ]

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "