Κ. Θεοτόκης (Κωνσταντίνος Θεοτόκης) - "Σονέτο" (γραφή 1915) - δημοσίευση 1926 περ. "Νέα Τέχνη" (Αθήναι)

 

Κ. Θεοτόκης (Κωνσταντίνος Θεοτόκης)

« Σονέτο »

ποίημα, (γραφή: 1915)

μεταθανάτια δημοσίευση 1926 περ. « Νέα Τέχνη »

 

 

 

 

 

 

 

                       « Σονέτο »

 

 

Δόξες πλούτη, ώ ζωή, τιμές και χρόνια
Δέ σου ζητώ, μυστήριο σε τυλίγει,
Κι’ όλα σου τα καλά με καταφρόνια
Τά βλέπω, είνε άλλη η δίψα που με φρύγει.

Στο μάραμά μου, είπα, θα βρω συμπόνια
Μές στα παληά χαρτιά η δροσούλα λίγη
Χαλδαίοι κ’ Ινδοί κρυφή είνε λέν η αιώνια
Ιδέα κ’ η γνώση δρόμους δεν ανοίγει.

Κι’ αχ! κάπου κάπου μού’φερνε ένα αέρι
Του ξωτικού του βάλσαμου τα μύρα,
Και μούλεγε η ψυχή πως θα με φέρει

Στα κρουσταλλένια νάματά σου η Μοίρα,
Γιατί εδιψούσα τό’χω μάθει μόνος,
Μά όπου γεννιέται αγάπη εκεί και ο πόνος.

Κέρκυρα 1915

 

                                             Κ. Θεοτόκης

 

 

 

[ το ποίημα

του Κ. Θεοτόκη (Κωνσταντίνου Θεοτόκη)

« Σονέτο »

 (γραφή 1915)

δημοσιεύθηκε μεταθανάτια στο περ.

« Νέα Τέχνη »

  ( διευθυντής Μάριος Βαϊάνος)

Αθήναι,

 Περίοδος Β’, Έτος Γ’, τεύχος προπαρασκευαστικό,

Επανεκδίδεται την 1 Σεπτεμβρίου 1926, σ. 1 ]

 

 

                         (  το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "