Χρήστος Χρηστοβασίλης
«
Η Αλήθεια »
ποίημα
(1903, γραφή)
δημοσίευση
ετήσια έκδοση « Ημερολόγιον του Αιγαίου 1905 »
«
Η Αλήθεια »
Επάνω
σ’ ένα αμμόνι, τρεις οργυιές πλατύ,
Κοίτονταν
η Αλήθεια, κόρη λυγερή,
Δαρμένη
και δεμένη και θεόγυμνη,
Κι’
απανωθιώ της άγριοι κι’ ανελεήμονοι
Πέντ’-έξη-δέκα
Γύφτοι παραστέκονταν,
Τα
μέλη της χτυπώντας με τες σφύρες τους.
Κι’
ο πλειό κακός απ’ όλους, κακογέννημα,
Στρίγγλας
μοναχοπαίδι, αρχηγόγυφτους,
Επρόσταζε
τους άλλους και τους έλεγε :
–
«Χτυπάτε την, αδέρφια, μ’ ανελεημονιά,
»
Ως να μη μείνη ένα κόκκαλο γερό !» –
Και
χτύπαγαν οι Γύφτοι μ’ ανελεημονιά,
Κι’
έσπαζαν ένα-ένα της τα κόκκαλα
Κι’
ολόγυρα πετούσαν σάρκες κι’ αίματα
Και
κόκκαλα σπασμένα κι’ η Ψευτιά ψηλά
Σ’
ένα θρονί με λύσσαν αναγάλλιαζε.
Διάβαινε
ο κόσμος πλήθος περνοδιάβαινε.
Άλλοι
έρριχναν τα μάτια στο μαρτύριό της,
Κι’
άλλοι περνούσαν δίχως τίποτε να ιδούν,
Κουφόστραβοι
σα να είταν, χωρίς αίστηση !
Κι’
ενώ οι Γύφτοι αδιάκοπα χτυπούσανε
Τα
συντριμμένα μέλη ξαναγένονταν
Γερά,
κι’ οι σφύρες πάντα ξαναπέφτανε
Χαρούμενες
απάνω σε γερό κορμί !
Ατέλειωτο
μαρτύριο, άδικο φριχτό…
Και μέσ’ από τους πόνους και τα αίματα
Ακούω
φωνή να βγαίνη, μάρτυρα φωνή :
–
« Ευρέθηκε ένας Ηρακλής, θεόπαιδο,
»
Του Προμηθέα τα δεσμά στον Καύκασο
»
Να σπάση και ο Μάρτυς να λευτερωθή…
»
Στον Γολγοθάν επάνω του Θεάνθρωπου
»
Τελείωσε το μαρτύριο, κοσμοσώτειρο…
»
Αλλά για το δικό μου το μαρτύριο
»
Κανένας Ηρακλής δεν εγεννήθηκε,
»
Κι’ ουδέ θα γεννηθή ποτέ στον κόσμο αυτόν !
»
Και Γολγοθάς κανένας δεν ευρέθηκε
»
Στην οικουμένη, κι’ ούτε θα βρεθή ποτέ.
»
Κι’ αιώνια το Μαρτύριο θα είναι μοίρα μου,
»
Και στέμμα μου, και θρόνος και βασίλειό μου ! »
1-2
Δεκεμβρίου 1903
Χ. Χρηστοβασίλης
[ το ποίημα
του Χρήστου Χρηστοβασίλη
« Η Αλήθεια »
δημοσιεύθηκε στην ετήσια
περιοδική έκδοση
« Ημερολόγιον
του Αιγαίου (του 1905) »
( επιμελητές:
Ελένη Σβορώνου, Θρασύβουλος Μάλης )
Εν Σάμω, 1905, σ. 43-44 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό
)
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
