Κ. Θεοτόκης (Κωνσταντίνος Θεοτόκης)
«
Σονέτο »
ποίημα,
(γραφή: 1915)
μεταθανάτια
δημοσίευση 1926 περ. « Νέα Τέχνη »
« Σονέτο »
Δόξες πλούτη, ώ ζωή,
τιμές και χρόνια
Δέ
σου ζητώ, μυστήριο σε τυλίγει,
Κι’ όλα σου τα καλά
με καταφρόνια
Τά
βλέπω, είνε
άλλη η δίψα που με φρύγει.
Στο μάραμά μου, είπα,
θα βρω συμπόνια
Μές
στα παληά
χαρτιά η δροσούλα
λίγη
Χαλδαίοι κ’ Ινδοί
κρυφή είνε λέν η αιώνια
Ιδέα κ’ η γνώση δρόμους δεν ανοίγει.
Κι’ αχ! κάπου
κάπου μού’φερνε ένα
αέρι
Του ξωτικού
του βάλσαμου τα μύρα,
Και μούλεγε η ψυχή πως
θα με φέρει
Στα κρουσταλλένια νάματά σου
η Μοίρα,
Γιατί εδιψούσα τό’χω μάθει μόνος,
Μά όπου γεννιέται
αγάπη εκεί και ο πόνος.
Κέρκυρα 1915
Κ. Θεοτόκης
[ το ποίημα
του Κ. Θεοτόκη (Κωνσταντίνου
Θεοτόκη)
« Σονέτο »
(γραφή 1915)
δημοσιεύθηκε μεταθανάτια στο
περ.
« Νέα
Τέχνη »
( διευθυντής Μάριος Βαϊάνος)
Αθήναι,
Περίοδος Β’, Έτος Γ’, τεύχος
προπαρασκευαστικό,
Επανεκδίδεται την 1
Σεπτεμβρίου 1926, σ. 1 ]
(
το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
