Γιώργος Κωνστάντης - "Μαργαρίτα" - ποίημα, 1950 - περιοδικό "Κυπριακά Γράμματα" (Λευκωσία)

 

Γιώργος Κωνστάντης

« Μαργαρίτα »

ποίημα, 1950

 

 

 

 

 

              « ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ »

 

 

Ώ ! Παρουσία νοσταλγική, μέσ’ τη σιωπή,

που με κρατούσε δέσμιον η μελαγχολία !

Την άνοιξη έφερες κι’ ανάπνευσεν η γη,

βάφοντας όλα γύρω μου με μαγεία.

 

( Χθές γκρίζα σύννεφα στεκόντουσαν βαριά

 - μιά μέρα αφώτιστη, μονότονη είχαν φέρει –

το λίγο φως, σαν αναμμένο από κεριά,

τρεμόσβυνε στο φθινοπωρινό αγέρι ).

 

Κ’ ήρθες – πώς σε ποθούσα – φλόγα εσύ,

την κρύα γύμνια των ματιών μου να στολίσεις,

και του φθινόπωρου το πνέμα απ’ την ψυχή

με μιά σου αχτίδα, αγαπημένη, να σκορπίσεις.

 

Σήμερα ρίγησε απ’ τον έρωτα η καρδιά

κι’ άνθισεν η θλιμμένη μου σοφίτα,

βαθειά μου χύθηκε ακριβή μοσκοβολιά

της παρουσίας σου τ’ άνθος, Μαργαρίτα !

 

 

                               Γ.  ΚΩΝΣΤΑΝΤΗΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Γιώργου Κωνστάντη

« Μαργαρίτα »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Κυπριακά Γράμματα »,

Λευκωσία,

Έτος ΙΕ’, αριθ. 175, Ιανουάριος 1950, σ. 1 ]

 

    ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )  

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "