Στ. Μ. Κουκουτσάκης - "Dolor Aeternus" - ποίημα, 1912 - ετήσια έκδοση "Ανατολικόν Ημερολόγιον δια το έτος 1913" (Σμύρνη)

 

Στ. Μ.  Κουκουτσάκης

« Dolor Aeternus »

ποίημα, 1912

 

 

 

 

              “ DOLOR AETERNUS ”

 

Όντας σαν ήλιος έλαμπες κι’ εμύριζες σαν δυόσμο

Κι’ εμένα μ’ είχες σκλάβο σου μαζή μ’ όλο τον κόσμο…

Κι’ όντας η νύχτα επλάκωσε κι’ έσβυσε η μυρωδιά σου

Ξέχασε η γη τα κάλλη σου κι’ ο κόσμος τη θωριά σου !

 

Κι’ εγώ με δάκρυα εγύρεψα αλλού δυό μάτια μαύρα

          Σαν τα δικά σου λαμπερά.

Μά αλλοί! Τα κάρβουνα σβυστά, θαμπά τ΄αστέρα, η λαύρα

          Κρύα κι’ αυτή – ωϊμέ χαρά ! –

 

Και του παληάτσου τη ζωή δεν θέλησα να ζήσω

          Ποτέ ποτέ μου πειά.

Και πήρα λύρα πένθιμους αχούς για να σκορπίσω

          Μέσα στην ερημιά ! …

Πατώντας ξεροκλώναρα και κάποια αχνάρια θεία

Νεράϊδας που ξενύχτησε μέσ’ τα νεκροταφεία ! …

 

 

 

                            Στ. Μ.  Κουκουτσάκης

 

 

[ το ποίημα

του Στ. Μ. Κουκουτσάκη

« Dolor Aeternus »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια έκδοση

«Ανατολικόν Ημερολόγιον δια το έτος 1913»,

 (διευθυντής: Θρασύβουλος Μ. Μάλης),

Εν Σμύρνη, 1912, σ. 41 ]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )