Στέφανος Δάφνης - "Η αγάπη" - ποίημα, 1920 - ποιητική συλλογή "Το ανοιχτό παράθυρο"

 

Στέφανος Δάφνης

« Η Αγάπη »

ποίημα, 1920

 

 

 

            « Η αγάπη »

 

Οι πιο χαμένες, οι πιο μάταιες ώρες

είνε όσες δίχως έρωτα περνούν.

Μοιάζουν με τις χλωμές κλεισμένες κόρες

που σ’ ένα μοναστήρι πάντα ζουν.

 

Που ενώ θαματουργεί η χαρά του Απρίλη

και σειούνται οι κλώνοι, ερώτων αγκαλιές,

εκείνες πάνε αργά κατά το δείλι

στον ανθισμένο δρόμο σιωπηλές.

 

Η Αγάπη !  Τίποτ’ άλλο δεν αξίζει

τη λιγοστήν, εφήμερη ζωή !

Το δέντρο της ψυχής να τρικυμίζει

από πλατειά, ανθομύριστη πνοή !

 

Και μές στων λουλουδιών το πανηγύρι

λίγη η φροντίδα, η ελπίδα περισσή.

Γεμάτο ας λάμπει, ας λάμπει το ποτήρι

απ’ του φιλιού, απ’ του πόθου το κρασί !

 

Κι αν ξεπλανεύτρες κάποτε σειρήνες

οι Αγάπες για το θάνατο καλούν,

μά οι πιο χαμένες ώρες είν’ εκείνες

που μάταιες, δίχως έρωτα κυλούν !…

 

 

                            Στέφανος Δάφνης

 

 

[ το ποίημα

του Στέφανου Δάφνη

« Η Αγάπη »

από την ποιητική του συλλογή

« Το ανοιχτό παράθυρο », Ι.Ν. Σιδέρης, Αθήναι, 1920 ]  

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "