Αριστ. Ι. Μικρούτσικος - "Μπεάτα" - ποίημα (γραφή 1926) δημοσίευση (1937) - περ. "Αχαϊκά"

 

Αριστ. Ι.  Μικρούτσικος

« Μπεάτα »

ποίημα, 1926

 

 

 

          « Μπεάτα »

 

Εξεκινήσαμε, Μπεάτα την αυγή

να πάμε στο περβόλι της χιμαίρας ^.

και στα μισά του δρόμου,

στη βαθύσκιωτη πηγή,

στις φτέρες έγειρες το ολάπαλο κορμί ^.

ετραγουδούσαν οι αγάπες στα νερά

κι’ έκρουε τις αιώνιες άρπες απαλά

τις πράσινες ο αγέρας.

 

Κι’ αποκοιμήθηκες, Μπεάτα, έτσι γλυκά.

 

Στο δέντρο, απάνω απ΄ το κεφάλι σου

το ειρηνικό σου που ήσκιωνε το γέλιο,

είχαν φωλιάσει μάγισες κι’ ατσίγγανοι

στα τουφωτά κλαριά ^.

και με μακάβρια τούμπανα

και με στριγγούς ζουρνάδες

σου θόλωσαν, σου πήραν τ’ ώρηο γέλιο ^.

 

Κι’ άκουσα την ανάσα σου βαρειά κι’ αρηά.

 

Σε λίγο πάλι φύγαμε

προς το αιώνια αλαργινό περβόλι της χιμαίρας ^.

ετραγουδούσαν όλο στα κλαριά πουλιά τραγουδιστάδες

μα κι’ όλο αγκομαχούσανε στα στήθια σου

τα τούμπανα, οι ζουρνάδες, οι βραχνάδες.

 

                              ΑΡΙΣΤ. Ι.  ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ

 

 

[ το ποίημα

του Αριστ. Ι. Μικρούτσικου

« Μπεάτα »

[ γραφή: 1926]

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αχαϊκά »,

Πάτραι,

Έτος Α’, αριθμός 3, Σεπτέμβριος 1937, σ. 108]

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "