Ο Βορριάς - δημώδες

 \

Ο  Βορριάς

Δημώδες

 

Ο κυρ βορριάς παράγγειλε όλων των καραβιώνε·

— Καράβια ρίξτε σίδερα και πιάσετε λιμάνι.

Κι' όσα καράβια τ' άκουσαν όλα λιμάνι πιάνουν,

κι’ ένα καράβι του Ραγιά, αυτό δεν τον φοβάται.

— Δέ σε φοβάμαι, κυρ βορριά, δέ σε φοβάμαι αγέρα,

έχω καράβι μπρούζινο με μπρούζινα κατάρτια·

ανέβα, βρε μουτσόπουλο, ‘ςτό μεσανό κατάρτι.

Παιζογελώντα ανέβαινε, κλαίοντας κατεβαίνει.

— Τ’ έχεις, μωρέ μουτσόπουλο, -κλαίοντας κατεβαίνεις ;

— Ταχθήτε, τούρκοι ’ςτά τζαμιά, Ρωμηοί 'ςτά μοναστήρια,

και συ μωρέ σκυλόβριζε ’ςτήν πίστι που πιστεύεις.

Το λόγο δεν απόσωσε, το λόγο δεν απώπε,

γεμίζει η θάλασσα πανιά κ’ η άκρες παλληκάρια...

                              

 

[ το δημοτικό ποίημα

«Ο Βορριάς» [ ο κυρ βορριάς]

δημοσιεύθηκε

στο περ. «Αττικόν Μουσείον»

Έτος Δ’, αριθ. 4, Αθήναι 31 Αυγούστου 1891, σ. 46.]