Γεώργιος Σταμπολής - "Σαλαμίνα" - ποίημα, 1959 - περ. "Νέοι Σταθμοί" (Αθήνα)

 

Γεώργιος Σταμπολής

« Σαλαμίνα »

ποίημα, 1959

 

 

 

           « ΣΑΛΑΜΙΝΑ »

 

Σαλαμίνα, Σαλαμίνα, νίκη ατίμητη, αιθέρια,
δοξασμένα στενά,
που όλη τ’ άνθρωπου εσώθη και μ’ Ελλήνων τα χέρια
η τιμή του, ακρινά !

Στο γαλάζιο το κύμα, στη δροσιά που μ’ ευφραίνει,
Σεπτεμβρίου πρωινό,
ξανακούω τον παιάνα θριαμβικά ν’ ανασταίνη
την ψυχή και κινώ,

Με τ’ ακράτητο ρέμα των τριήρεων που πέφτουν
μέσ ’ στη μάχη μ’ ορμή
και μαζί με τους ήρωες, π’ όλο εχτρούς ξεπαστρέφτουν,
καθώς τρίζουν σκαρμοί.

Ώ τί έμβολων κρούση, τί βυθίσματα, αρπάγες
μέσ’ σ’ οργής ξεφρενιά
τί  κραυγές, πόσα βέλη, ξιφισμοί και παμφάγες
οι χτυπιές μ’ απονιά.

Τί θεάματα γύρω σ’ όσους βλέπαν παρέκει,
πέρα, νά, η προσφυγιά,
κι απ’ αντίκρυ, στο θρόνο, Ξέρξης, κι όλη να στέκη
των Περσών η αρχοντιά.

Χαλασμός, Τραγωδία, μά κι’ ανάκατα γλέντι
για τις τόσες καρδιές,
των Ελλήνων, που σκόρπααν του πανίσχυρου αφέντη
τις πυκνές αραδιές !

Κ’ έτσι ο Ξέρξης να πέφτη σ’ άθλια, ανείπωτη θέση,
που μπορείς να γελάς,
μ’ ένα σκώμμα, ως τα τώρα, καγχασμό, που ν’ αρέση,
λευτεριά σαν φυλάς.

Κι ώ το τέλος, κ’ εκείνο, στην Ψυττάλεια που βρήκαν
των Περσών λιγοστοί,
που’χαν βγει και καρτέρααν, μά αφημένοι κοπήκαν
σα στο θέρο οι βλαστοί.

Τέτοια βγήκε, σ’ ανθρώπους, η τρισένδοξη νίκη
των « Ξυλίνων τειχών »,
που μ’ αυτήν αποτράπη, ποιών δεινών τότ’ η φρίκη,
ποιά αλλαγή των τυχών !

 

 

 

                             Γ.Κ. ΣΤΑΜΠΟΛΗΣ

 

[ το ποίημα

του Γεωργίου Σταμπολή

« Σαλαμίνα »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Νέοι Σταθμοί »,

Αθήνα,

Χρόνος Α’, φύλλο 1, Γενάρης 1959, σ. 12 ]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )