Μαρία Πολυδούρη - "Κοντά σου" - ποίημα, 1928 - ποιητική συλλογή "Οι Τρίλλιες που σβήνουν" - αναδημοσίευση (1935), περ. "Αθήναι" (Αθήνα)

 

Μαρία Πολυδούρη

« Κοντά σου »

ποίημα, 1928

ποιητική συλλογή « Οι τρίλλιες που σβήνουν »

μεταθανάτια αναδημοσίευση (1935) περ. « Αθήναι »

 

 

 

 

                « Κοντά σου »

 

 

 

Κοντά σου δεν αχούν άγρια οι ανέμοι
Κοντά σου είναι η γαλήνη και το φως.
Στου νου μας τη χρυσόβεργη ανέμη
ο ρόδινος τυλιέται στοχασμός.

Κοντά σου η σιγαλιά σε γέλιο μοιάζει
που αντιφεγγίζουν μάτια τρυφερά
κι' αν κάποτε μιλάμε, αναφτεριάζει,
πλάϊ μας κάπου η άνεργη χαρά.

Κοντά σου η θλίψη ανθίζει σα λουλούδι
κι' ανύποπτα περνά μεσ' στη ζωή.
Κοντά σου όλα γλυκά κι' όλα σα χνούδι
σα χάδι, σα δροσούλα, σαν πνοή.

 

 

                                 Μαρία Πολυδούρη

 

 

 

 

 

[ το ποίημα

της Μαρίας Πολυδούρη

« Κοντά σου »

από την ποιητική της συλλογή
« Τρίλλιες που σβήνουν », Αθήναι, 1928

αναδημοσιεύθηκε μεταθανάτια στο περ.
« Αθήναι »

 (μηνιαία εικονογραφημένη έκδοσις της εφ. «Ελληνικόν Μέλλον»)

Τεύχος 9, Ιούνιος 1935, σ. 32

 ( η πηγή εγγραφής εδώ από το περιοδικό) ]

 

 

               ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

1928: Μαρία Πολυδούρη, «Οι Τρίλλιες που σβήνουν», Εκδοτική Εταιρία Α.Μ. Κοντομάρης, Οδός Ευριπίδου, Αθήναι, (σ. 112),  (1^η ποιητική συλλογή της)

< Οι τίτλοι των ποιημάτων της ποιητικής συλλογής: «Οι τρίλλιες που σβήνουν» (1928):

/ - Αφιέρωση

/ - Κι ήταν μια νύχτα ωραία

/ - Ήρθα μια μέρα, οδηγημένη

/ - Κι ήρθε μοιραία

/ - Με της σιωπής τα κρίνα

/ - Του φθινοπώρου η Ώρα

/ - Βράδυ

/ - Κοντά σου

/ - Για δες αγάπη μου, μακριά

/ - Χρυσάνθεμα

/ - Πάντα γυρίζω

/ - Δειλινά

/ - Εικόνα

/ - Είμαι το λουλούδι

/ - Χαμένα

/ - Μαριάννα

/ - Θα πεθάνω μιαν αυγούλα μελαγχολική

/ - Θα’ρθεις αργά

/ - Δε θα το πουν

/ - Ζωή

/ - Τα σονέτα του κυνηγού

/ - Πώς να σας πω;

/ - Βαριά καρδιά

/ - Παλίρροια

/ - Καλλονή

/ - Άνοιξη

/ - Ούτε και δω

/ - Στροφές

/ - Παρίσι

/ - Σε μια δέσμη τριαντάφυλλα

/ - Φύγε

/ - Μ’ έναν παλμό βαρύ

/ - Της μητέρας μου

/ - Γυρισμός

/ - Νανούρισμα

/ - Θυσία

/ - Να’ναι αυτή

/ - Ταπεινοσύνη

/ - Πάθος 

/ - Όχι, δεν έχω δάκρυα πια

/ - Γιατί μ’ αγάπησες

/ - Σεμνότης

/ - Αχ, η καρδιά μου

/ - Έλα, γλυκέ

/ - Όνειρο

/ - Γιατί ονειρεύτηκα

/ - Μες στο σπιτάκι μου

/ - Ματαιότης

/ - Στον Κήπο του Ζαππείου

/ - Σωτηρία,

/ - Ο Ποιητής

[(αφιέρωση: στην ακοίμητη σκιά του Ιωσήφ Ραφτόπουλου)]

/ - Γλέντι.  >

 

 

Η Μαρία Πολυδούρη (1902-1930).

 

 

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "