Βασίλης Ρώτας
«
Νάρκη »
ανέκδοτο
ποίημα, 1926
δημοσίευση
περ. « Τα
Παρασκήνια »
« Νάρκη »
Ολάρμενο καράβι
έχει σταθεί
στη μέση
του πελάου και
δέ σαλεύει,
Μαγεμμένο η Σελήνη
το κρατεί
που χλωμή
στ' ακρογιάλι έχει κατέβει,
Γητεύτρες που οι ενθύμησες, άχ βάϊ
!
Λαχτάρες μέσα στ’
όνειρο που δένει,
Μιά
λάμια στην κοιλιά που μας πατάει
Και τη ζωή μας ύπουλα βυζαίνει.
Ώ φύσα αγέρι, ξύπνα τα νερά,
Βούϊζε σφύρα, στα
ξάρτια, στα
πανιά μας,
Να χορέψη της πλώρης η κυρά,
Να μουγκρίσει στα στήθεια
μας η αντρειά μας.
Φύσα
ν’ αφρίσει
η θάλασσα, σωρός
το κύμα
να χτυπήση
στο πλευρό
μας.
Να γίνει το
γραμμένο καθενός
Μακάρι ας βρούμε
εδώ και το
χαμό μας.
( Α ν έ κ δ ο τ ο )
Βασίλης Ρώτας
[ το (ανέκδοτο) ποίημα
του Βασίλη Ρώτα
« Νάρκη »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Τα Παρασκήνια »
( διευθυντής: Νίκος Παρασκευάς )
Αθήναι,
Έτος Γ’, τεύχος 1ον, 24
Ιανουαρίου 1926, σ. 10 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.