Ι. Π. Ιωαννίδης ( Ιωάννης
Ιωαννίδης )
«
Απάτη »
ποίημα
δημοσίευση
1898 περ. « Αττική Ίρις »
« Απάτη »
Η άπιστη ’ς την αγκαλιά
του αγαπητικού της θρονιασμένη
γράφει γλυκόλογη γραφή
’ς τον άνδρα της, που ζη σε χώρα ξένη :
– « Νάξερες πόσο σε ποθώ…
» Πύρινα δάκρυα χύνω και σου γράφω
» και σαν Μεσσία σε καρτερώ,
» για νάβγω απ’ της απελπισιάς τον τάφο…
» Έλα κορώνα μου χρυσή !
» Ώ δόξα μου και τίμιά μου σκέπη,
» το πώς για εσένα λαχταρώ
» ένας Θεός το ξέρει, που με βλέπει. » –
… Σαν πήρε ο άνδρας τη γραφή,
που με κρυφή ελπίδα καρτερούσε,
τα γράμματα και το χαρτί
’σαν λείψανο άγιο τα ’συχνοφιλούσε.
Και που ο φτωχός να φανταστή
πως την γραφή αυτή την ’γράψαν χέρια,
που την τιμή του δολερά
την ’σφάζαν με φαρμακερά μαχαίρια.
Ι.Π. Ιωαννίδης
[ το ποίημα
του Ι.Π. Ιωαννίδη (Ιωάννη Ιωαννίδη)
« Απάτη »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Αττική
Ίρις »,
Αθήναι,
( δντής: Χρήστος Κονταξάκης )
Έτος Α΄, τεύχος 13, 1
Αυγούστου 1898, σ. 98. ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ”
[ ανάρτηση 1 Σεπτεμβρίου 2022 :
Ι.Π. Ιωαννίδης, «Απάτη», ποίημα ]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.