Παύλος Γνευτός - " Όνειρο " - ποίημα, 1932 - περιοδικό "Μακεδονικές Ημέρες" (Θεσσαλονίκη)

 

Παύλος Γνευτός

« Όνειρο »

ποίημα, 1932

 

 

 

                         « ΟΝΕΙΡΟ »

Εκολυμπούσα. Ήμουν με δυό, στον ύπνο μου, ανεράδες.
Κ’ έλεα: πώς μέσα στο νερό δεν σβήνουνε οι λαμπάδες ;
Κ’ είδα οι λαμπάδες π’ άναβαν κατόπι σ’ άλλη θέσι.
Άνθη απ’ εδώ κι άνθη απ’ εκεί κ’ εγώ νεκρός στη μέση.

Κ’ ήρταν του Απρίλη οι ομορφιές, κ’ ήρταν του Μάη οι κόρες
                              Κ’ επάνω μου άνθη ερρίχναν.
Και τα τριαντάφυλλα, ανοιχτά ρωλόγια, που μου δείχναν
                              Της νειότης μου της ώρες.

Κ’ έκλαψα, κ’ έκλαψα νεκρή τη νειότη μου την πρώτη.
Μά εξύπνησα κ’ εστέναξα .... όνειρο ήσουνα νειότη !

Αλεξάνδρεια

 

                                                     Π. ΓΝΕΥΤΟΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Παύλου Γνευτού

 « Όνειρο »

δημοσιεύθηκε στο περ.

  « Μακεδονικές Ημέρες »

Θεσσαλονίκη,

Έτος Α’, τεύχος 4, Ιούνιος 1932, σ. 152 ]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )   

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

Γιώργος Στογιαννίδης (Γ.Ξ. Στογιαννίδης) - "Νοσταλγία" - ποίημα, 1932 - περιοδικό "Μακεδονικές Ημέρες" (Θεσσαλονίκη)

 

Γ.Ξ. Στογιαννίδης ( Γιώργος Στογιαννίδης )

« Νοσταλγία »

ποίημα, 1932  

 

 

 

                « ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ »

 

 

Εχτές καθώς τυχαία όλως διάβαινα
— καταμεσήμερο — από το σπίτι σου σιμά
κ’ είδα τα δέντρα στην αυλή ν’ αργολυγίζουνε
στου ανέμου τ’ απαλόδροσα φιλιά,

θυμήθηκα τα χρόνια που μας φύγανε
— σαν άμμος απ’ τα χέρια τ’ανοιχτά—
τα χρόνια που ποτέ να μας γυρίσουνε
να περιμένουμε δεν πρέπει πιά.

Πόσο μακρυά τα παιδικά τα χρόνια κείνα φύγανε !
κ’ εσύ, καλή, σαν ένας ήσκιος αδειανός....
Μά κι αν γυρνούσαν τάχα θα ζωντάνευε
της παιδιακίσιας ζήσης ο καιρός ;

 

 

 

Καβάλλα

 

                                       Γ. Ξ.  ΣΤΟΓΙΑΝΝΙΔΗΣ

 

 

[ το ποίημα

του Γ.Ξ. Στογιαννίδη (Γιώργου Στογιαννίδη)

« Νοσταλγία »

δημοσιεύθηκε στο περ.

 « Μακεδονικές Ημέρες »

Θεσσαλονίκη,

Έτος Α’, τεύχος 3, Μάϊος 1932, σ. 110 ]

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )     

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

Απόστολος Μαγγανάρης - "Η Λύσις" - ποίημα, 1932 - περιοδικό "Μακεδονικές Ημέρες" (Θεσσαλονίκη)

 

Απόστολος Μαγγανάρης

« Η Λύσις »

ποίημα, 1932

 

 

 

 

                  « Η ΛΥΣΙΣ »

 

Μιά μαύρη αυλαία έπεσε μπρός μου
και μού ’κρυψε το φώς του κόσμου^.
κι ό,τι κι αν γίνη εκεί από πίσω
δέ θα μπορώ πιά ν’ αντικρύσω.

Δέ θα μπορώ πιά μήτε νά ’βρω
ποιό φαίνεται άσπρο και ποιό μαύρο,
ποιά λύπη παραστρατημένη
τα βήματά μου περιμένει.

Δέ θα μπορώ μήτε για λίγο
από την πλάνη μου να φύγω,
θά ’μαι σα μιά βαρκούλα μόνη
στη θάλασσα δίχως τιμόνι.

Και θα μου δένουνται οι ελπίδες
με σιδερένιες αλυσίδες,

ώσπου γοργά θα καταλήξη
να με τυλίξη η μαύρη πλήξη.

Μά τότε, ώ τότε πιά δέ θά ’χω
να λέω πως μ’ άφηκαν μονάχο,
η Λύσις είναι μία και ξέρει
να πάη ολόϊσια το χέρι.

 

 

 

Αθήνα

 

 

                                           ΑΠ. Ν.  ΜΑΓΓΑΝΑΡΗΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Απόστολου Μαγγανάρη

« Η Λύσις »

δημοσιεύθηκε στο περ.

  « Μακεδονικές Ημέρες »

Θεσσαλονίκη,

Έτος Α’, τεύχος 3, Μάϊος 1932, σ. 98-99 ]

 

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

[ ας σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ποίημα

προέρχεται, όπως αναγράφεται,

από την ποιητική ενότητα

 «Ο άλλος δρόμος».

Η συγκεκριμένη ποιητική συλλογή

του Απόστολου Μαγγανάρη

«Ο άλλος δρόμος» εκδόθηκε στην Αθήνα στα 1943. ]   

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "

Χάρης Αλεξίου - "Απογοήτευση" - ποίημα, 1932 - περιοδικό "Μακεδονικές Ημέρες" (Θεσσαλονίκη)

 

Χάρης Αλεξίου

« Απογοήτευση »

ποίημα, 1932

 

 

 

 

 

           « ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ »

 

Ώ, μή μου λές πώς τάχα δείλιασα
μές στης ζωής μου τον αγώνα^.
κι αν ενικήθηκα, δέ λύγισα
μπροστά στη μοίρα μου το γόνα.

Σταλιά, σταλιά μές στ’άγριο πάλεμα
χύθη το αίμα μου στο χώμα
και στις στεγνές νοιώθω τις σάρκες μου
τα νύχια της μπηγμέν’ ακόμα.

Αρματωσιά μου : ελπίδες κι όνειρα
που ήταν πουλιά κ’ είχαν σκορπίσει
—τ’άγριο γεράκι σαν εχύμηξε—
κι ανέλπιδο μ’ έχουν αφήσει.

Πετάξανε κι αντάμα πήρανε
κάποια λαχτάρα, κάποιον πόθο
για τη ζωή μου που μου απόμεινε....
και την καρδιά μου άδεια τη νοιώθω.

Και καρτερώ με πόνο ανείπωτο
να ξαναρθούνε, Θεέ μου ! πάλι^.
μά σκόρπια αυτά πετούν και χάνουνται
—ξερόφυλλα σ’ ανεμοζάλη.

 

 

 

Λιτόχωρο

 

 

                                                 ΧΑΡΗΣ ΑΛΕΞΙΟΥ

 

 

[ το ποίημα

του Χάρη Αλεξίου

« Απογοήτευση »

δημοσιεύθηκε στο περ.

  « Μακεδονικές Ημέρες »

Θεσσαλονίκη,

Έτος Α’, τεύχος 3, Μάϊος 1932, σ. 97 ]

 

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )  

              poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "