Ρένος Έλληνας - "Οπώρες" - ποίημα - 1929 - Ανθολογία Ποίησης "Λίγοι Στίχοι", επιμέλεια Ντόλης Νίκβας

 

Ρένος Έλληνας

« Οπώρες »

ποίημα

Ανθολογία Ποίησης 1929 « Λίγοι Στίχοι »     

 

 

 

 

 

 

                         « Οπώρες »

 

 

Λεϊμόνια, μανταρίνια, πορτοκάλλια,

κοφίνια γλυκοπώρες φορτωμένη

η σκούνα, από μακρυά ταξειδεμένη,

άραξε μες το πόρτο αγάλια-αγάλια.

Στ’ ανάλαφρα του λιμανιού μαϊστράλια

κλαίγουν οι κούντροι ξεστιγγαρισμένοι,

ράντες και παπαφίγκοι ρουλιασμένοι

δένουνται στ’ αρμπουρά από χέργια ατσάλια.

 

Φτάνουν η Μάριον, η Ζαζά κι’ η Λίνα

και γλυκογνέφουν ^. – γύρου τα χαμίνια

σάπιες οπώρες γλύφουν απ’ την πείνα.

Κι’ οι ναύτες κουβαλούν και βαργιαστένουν ^.

– τη δύναμη έχουν δώσει στα κοφίνια,

μά την ψυχή, στης κόρες που προσμένουν.

 

Ο καπετάνιος δέθηκε στο νάζι

με κάποιο μητροπάρθενο κοράσι ^.

και για της βέρες όλοι κάνουν  χάζι :

– « Το κορόϊδο, να πα ν’ αρραβωνιάση

μια μίξα – λες δεν μπόρειε ν’ αγοράζη… »

μά σα δέ πέρνει λόγια, τί τους γνοιάζει.

 

Κι’ απ’ τη δουλειά ξεχύνουνται με βιάση

στα Βούρλα, ποιός – τί μούρλα ! – θα προφτάση

– γυναίκα και ταβέρνα – το γιορτάσι ^.

και πίνουν και μεθούν κι’ αισχρολογάνε,

τη ζήση να γεφτούν όπως λογάνε.

 

Τ’ άλλο πρωϊ μπαρκάρουν νυσταγμένοι,

απένταροι ^. – κορμί και σκέψη, χάλια ^.

μά θα ξανάρθουν πλούσιοι;  φορτωμένοι

λεϊμόνια, μανταρίνια, πορτοκάλλια.

 

 

                                                    Ρένος Έλληνας   

 

 

 

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Ρένου Έλληνα

« Οπώρες »

συμπεριλήφθηκε στη μικρή ποιητική Ανθολογία

που επιμελήθηκε ο Ντόλης Νίκβας

« Λίγοι Στίχοι »,

παράρτημα περ. «Εβδομάς»,  Αθήνα, Ιούλιος 1929, σ. 46-47. ]  

 

                 ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

[ ανάρτηση 22 Οκτωβρίου 2022 :

Ρένος Έλληνας, «Οπώρες», ποίημα  ]