Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022

Πέτρος Δήμας - "Επίκλιση" - ποίημα, 1938 - περιοδικό "Νεοελληνική Λογοτεχνία" (Αθήνα)

 

Πέτρος Δήμας

« Επίκλιση »

ποίημα, 1938

 

 

 

                          « Επίκλιση »

 


Ώ! τα θλιμμένα σούρουπα τα φθινοπωρινά,
γιομάτα πλάνους ρεμβασμούς κι’ άρρωστη νοσταλγία.
γιομάτα από ’να ρώτημα κρυφό, που τυραννά:
«Ώστε ήταν όνειρο και πάει, του θέρους η μαγεία;...»
Ώ! τα θλιμμένα σούρουπα τα φθινοπωρινά.


— Πάρτε με και λικνίστε με, καράβια σιωπηλά.
Με κούρασαν οι λογισμοί και τα σοφά βιβλία.
(Το υγρό φθινοπωριάτικο σουρούπωμα κυλά
και στάζει εντός μου αβάσταγη τεφρή μελαγχολία).
— Πάρτε με και λικνίστε με, καράβια σιωπηλά.

 


                                             ΠΕΤΡΟΣ Α.  ΔΗΜΑΣ

 

 

[ το ποίημα

του Πέτρου Α. Δήμα

« Επίκλιση »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Νεοελληνική Λογοτεχνία »

 (διευθυντής: Τώνης Ζαχαράκης)

Αθήνα, Χρόνος Α’, φύλλο 5, Απρίλης 1938, σ. 203 ]

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )


Άνθος Πωγωνίτης - "Νοσταλγοί" - ποίημα, 1938 - περιοδικό "Νεοελληνική Λογοτεχνία" (Αθήνα)

 

Άνθος Πωγωνίτης

« Νοσταλγοί »

ποίημα, 1938

 

 

 

                « Νοσταλγοί »         

Καθώς ανώνυμοι κυττούν τα βραδυνά
στο πέλαγο σκιές να παν τα πλοία
ν’ αφήνουν σύννεφα το μαύρο τους καπνό
σ’ ορίζοντες τεφρούς και μπλάβους όμοια
μ’ αστόχαστες ζωγράφων πινελιές...


Με τη ματιά τους κ’ η ψυχή τ’ ακολουθά
κι’ αφήνονται βουβοί, στημένοι κάτου
στα που τρεμίζουνε φανάρια εκστατικοί
αγέρας τα μαλλιά τους ν’ ανεμίζη
σημαίες που ξεχάσαν οι καιροί.


Κι’ ως είν’ τα χέρια τους κλεισμένα και δετά
στα πάνινα της φυλακής τους τείχη
λές και κρατούνε της σιωπής τους το ρυθμό
που χύνει μιά σαν πέτρινη γαλήνη
στα μέτωπά τους κάποια συλλογή.


Φαντάζουνε στα σούρουπα τέτοιων στιγμών
σαν πόθοι, προδομένοι — σαν με γέρμα
σε κουρασμένη καταχνιά τόσο μουντή
που ένα χαμό σε δύση δοξασμένη
μαλαματένιου γήλιου αναπολούν.


Κι’ όντας το κύμα πλάθεται μουρμουριστά
πλανιέται μέσ’ τα βάθεια του τού κόσμου
το θρηνολόϊ για τις αγέννητες χαρές
που στην καρδιά τους μίλησαν λαχτάρες
σταλαγματιές αιμάτινες κρυφές.

 

 
                                  ΑΝΘΟΣ ΠΩΓΩΝΙΤΗΣ

 

 

 

[ το ποίημα

του Άνθου Πωγωνίτη

« Νοσταλγοί »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Νεοελληνική Λογοτεχνία »

  (διευθυντής: Τώνης Ζαχαράκης)

Αθήνα,

Χρόνος Α’, φύλλο 4, Μάρτιος 1938, σ. 173]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )   








                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    



Τάκης Παπατσώνης (Τ.Κ. Παπατζώνης) - "Ο ψίθυρος του πειρασμού" - ποίημα, 1938 - περιοδικό "Νεοελληνική Λογοτεχνία" (Αθήνα)

 

Τάκης Παπατσώνης  (Τ.Κ. Παπατζώνης)

« Ο ψίθυρος του πειρασμού »

ποίημα, 1938

 

 

 

 

              « Ο ψίθυρος του πειρασμού »

Βάλθηκα να δαμάσω τα εσώτατα του ανθρώπου.
(αλλά είναι τούτο πράξη, που μάχεται την φύση.)
Ιδρύθη εντός μου Πίστη, που αυτό με συμβουλεύει,
μά έλα που βασιλεύει εντός μου η αρραγής
ροπή προς τον Κανόνα που κυριαρχεί της γης.
Εντεύθεν ήρθε η Πάλη που διορθωμό δεν έχει,
Πάλη βαρειά, μου σβύνει την μέθη της Ζωής.
Να πολεμάς τον Λύκο πού οξύνει τις αισθήσεις,
σου φέρνει τους ιλίγγους, που είνε κεντρί της Ζωής.
Αλλά των Φαντασμάτων και των Σκιών τα νύχια
που σε καθυποτάσσουν και γίνεσαι ο Ευνούχος
στον διάκοσμο πλουσίας τριγύρω σου χλυδής,
—μαραίνουν και την ζωή σου, μαραίνουν και την πίστη,
μαραίνουν και την βούληση προς το ένα να ταχθής
και το άλλο ν’ αγνοήσης. της Ασταθείας μανδήλι
σκέπει τους οφθαλμούς σου και σε καταδικάζει
να παίζης εφεξής σου άκαιρη Τυφλόμυγα.
και άλλα κακά μεγάλα συνεπακολουθούνε,
ύπουλες σκέψεις, άθλιοι συμβιβασμοί, όλα πτώσεις
που σ’ εξανδραποδίζουν και σέρνεσαι γελοίος
στον Θρίαμβο μιας ιδέας, που δείχθηκες ανάξιος
ν’ αποδεχθής ακέραιαν ή να την απορρίψης.


Ανίσως και καθόμουν εδώ να συνταιριάξω
τα όσα διεστώτα ως τώρα με πότισαν φαρμάκι !
Ανίσως και τα Μύχια κάπως τα θεοποιούσα
και τ’ Απαγορευμένα, τους εύρισκα ατραπό,
όπου θα συναντούσαν την ευλογία του Νόμου,
την συγκατάβασή του και της Περιστεράς
το αγλάϊσμα, την κατάφασην. Όχι πειά την συγγνώμη !
Την ταπεινή συγγνώμη ! Την αένναη συγγνώμη !

 

 


                                 Τ. Κ. ΠΑΠΑΤΖΩΝΗΣ

 

 

 

[το ποίημα

του Τάκη Παπατσώνη (Τ.Κ. Παπατζώνη)

« Ο ψίθυρος του πειρασμού »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Νεοελληνική Λογοτεχνία »

  (διευθυντής: Τώνης Ζαχαράκης)

Αθήνα,

Χρόνος Α’, φύλλο 4, Μάρτιος 1938, σ. 159 ]

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )  








                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    





Μήτσος Παπανικολάου - "Φαύνοι" - ποίημα, 1938 - περιοδικό "Νεοελληνική Λογοτεχνία" (Αθήνα)

 

Μήτσος Παπανικολάου

« Φαύνοι »

ποίημα, 1938

 

 

 

 

                     « Φαύνοι »

Θα χορέψουμε στο φώς των άστρων
Θα τρέξουμε ξυπόλητοι στην άσφαλτο του δρόμου στα φώτα
                              των αυτοκινήτων που θα’ρχονται
Θα κοιμηθούμε στα ψηλά χόρτα κοντά στους βατράχους
Θα μείνουμε μόνοι
Έπειτα θά’ρθουν τα φιλήματα να κλείσουνε τα μάτια μας
Τα χέρια θα ενώσουμε στον ύπνο
Και το πρωί θα ξυπνήσουμε πεθαμένοι

 

 

 

                                     Μήτσος Παπανικολάου   

 

 

[ το ποίημα

του Μήτσου Παπανικολάου

« Φαύνοι »

δημοσιεύθηκε στο περ.
« Νεοελληνική Λογοτεχνία »

  (διευθυντής: Τώνης Ζαχαράκης)

Αθήνα,

Χρόνος Α’, φύλλο 4, Μάρτιος 1938, σ. 151 ]

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )   








                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    



Νίκος Καββαδίας Πούσι Λίγα Σχόλια για την ποιηική συλλογή (1947) και το ομώνυμο ποίημα

  Νίκος Καββαδίας « Πούσι » Λίγα Σχόλια ΠΟΙΗΣΗ Κριτική Παρουσίαση       Πούσι   Ἔπεσε τὸ πούσι ἀποβραδὶς -τὸ καραβοφάναρ...