Λορέντζος Μαβίλης - "Λήθη" - ποίημα - πρώτη δημοσίευση (1899) - μεταθανάτια επαναδημοσίευση (1919) - περ. "Σφαίρα" (Αθήναι)

 

Λορέντζος Μαβίλης

« Λήθη »

ποίημα

μεταθανάτια επαναδημοσίευση (1919) περ. « Σφαίρα »  

πρώτη δημοσίευση (1899) περ. " Η Τέχνη "

 

 

 

 

                       « Λήθη »

 

 

Κολότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε
την πίκρα της ζωής. Όντας βυθίση
Ο ήλιος και το σούρουπο ακολουθήση,
μην τους κλαις ο καϋμός σου όσος και νάναι ^.

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε

στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση ^.
Μά βούρκος το νεράκι θα μαυρίση

ά στάξη γι’ αυτές δάκρυ όθε αγαπάνε.

Κ’ αν πιούν θολό νερό ξαναθυμούνται

διαβαίνοντας λειβάδια από ασφοδήλι,

πόνους παληούς, που μέσα τους κοιμούνται ^. –

 

Ά δέ μπορής, παρά να κλαις το δείλι

τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν ^.

θέλουν, μά δέ βολεί να λησμονήσουν. –

 

                 

                                            Λορέντζος Μαβίλης

 

 

 

 

[ το ποίημα (σονέττο)

του Λορέντζου Μαβίλη (1860-1912)
« Λήθη »

επαναδημοσιεύθηκε μεταθανάτια στο περ.
« Σφαίρα »  (Εικονογραφημένη) 

[ Εβδομαδιαία Επιθεώρησις της Ελλάδος ]

στη στήλη: Λογοτεχνική Σελίς, (Παληά Τραγούδια)

  ( διευθυντής: Αντώνιος Μ. Συρίγος)

Αθήναι,

Έτος Α΄,  τεύχος 2, Σάββατον 12 Ιανουαρίου 1919, σ. 6 ]

 

 

        ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

[ η πρώτη δημοσίευση στα 1899, περ. "Η Τέχνη", 

τεύχος 4, Φεβρουάριος 1899, σ. 93. 

Στη πρώτη δημοσίευση ο ποιητής υπογράφει ως "Μ". 

Το σονέττο μάλιστα στη δημοσίευση του περ. "Η Τέχνη", 

όπως και άλλα σονέττα του Μαβίλη που δημοσιεύθηκαν

στο συγκεκριμένο περιοδικό, δεν είναι χωρισμένο σε στροφές. ]  

 βλ. επίσης σχετικά:

  http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2218/Keimena-Neoellinikis-Logotechnias_G-Gymnasiou_html-empl/index05_05.htm      ]

 

[ για αισθητική ανάλυση του ποιήματος

Βλέπε, μεταξύ άλλων, την ανάλυση του Κώστα Μάντη:

  https://latistor.blogspot.com/2016/01/blog-post_14.html   ]

 

[ φιλοξενείται ενδεικτικά επίσης:  

Στο ιστολόγιο: Ποιήματα

    https://poiimata.com/2020/11/28/lithi-lorentzos-mavilis/  ]

 

Στο ιστολόγιο: Στο Δρόμο της Ποίησης

    http://dromospoihshs.gr/2020/11/28/lithi_mavilis/

 

Στο ιστολόγιο: Prosarmogy

    http://prosarmogy.blogspot.com/2016/01/blog-post.html

 

Στο ιστολόγιο: Ομορφιά και Ευαισθησία

https://elenahalivelaki.wordpress.com/2017/03/02/  ]

 

  Στο ιστολόγιο: Resist to Exist

    https://resist-to-exist.gr/2020/04/18/lorentzos-mavilis-lithi/

 

  Στο ιστολόγιο: Το ιστολόγιο της Γ’ τάξης του 4ου Γυμνασίου Ιωαννίνων

   https://texnologie.blogspot.com/2014/11/blog-post_22.html

 

  Στο ιστολόγιο: Cognosco Team

     https://cognoscoteam.gr/

 

και σε πληθώρα άλλων ιστολογίων ]  

 

 

 

 

 

   

                 poeta greco Ignoto                                               

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

 

 

Ελένη Σβορώνου - " Ύπνος... λήθη " - ποίημα, 1905 - περιοδικό "Η Βοσπορίς" (Κωνσταντινούπολη)

 

Ελένη Σβορώνου

« Ύπνος… Λήθη »

ποίημα, 1905

 

 

 

         « ΥΠΝΟΣ … ΛΗΘΗ »

 

Εξέχασε ’ς του ύπνου την αγκάλη

Η δύστυχη η μάνα το παιδί της,

Ο άμοιρος φτωχός τη μαύρη φτώχια,

Κι’ η κόρη την αγάπη τη θερμή της.

 

Εξέχασε ’ς του ύπνου την αγκάλη

Ο άνθρωπος αυτός τον εαυτόν του

Κι’ εκείνον τον εξέχασαν οι άλλοι,

Σαν έγυρε ’ς τον ύπνο τον στερνό του.

 

 

 

Σάμος

                             Ελένη Σ. Σβορώνου

 

 

[ το ποίημα

της Ελένης Σ. Σβορώνου

« Ύπνος… λήθη »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Η Βοσπορίς »,

Εν Κωνσταντινουπόλει,

 (διευθυνταί:

    Κορνηλία Δ. Πρεβεζιώτου  

    Εμμανουήλ Τ. Ταβανιώτης)

Έτος ΣΤ’, αριθ. 22, 20 Ιανουαρίου 1905, σ. 254 ]

 

  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )     

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "    

Βιργινία Ευαγγελίδου - "Εις Λεύκωμα" - (Θέλεις να γείνης κάτοικος της χώρας των ονείρων) - ποίημα - 1887 - Ποικίλη Στοά

 

Βιργινία Ευαγγελίδου

« Εις Λεύκωμα »

[« Θέλεις να γείνης κάτοικος της χώρας των ονείρων »]

ποίημα, 

δημοσίευση 1887

ετήσια περιοδική έκδοση « Ποικίλη Στοά 1887 »

 

 

 

 

                     « ΕΙΣ ΛΕΥΚΩΜΑ »

 

Θέλεις να γείνης κάτοικος της χώρας των ονείρων,

της χώρας εις ήν πάντοτε ο γέλως βασιλεύει ;

Θέλεις ποτέ η συμφορά να μή σε πλήξη είρων,

Το μέτωπόν σου σκυθρωπόν ποτέ μή κατανεύει ;

                                              Λησμόνει !

Είναι η λήθη σάβανον των πόνων ους νεκρώνει.

 

Εάν ποθής αείποτε να θεωρής τον βίον,

θανατηφόρον στάδιον, αλύσσους μαρτυρίων

στιγμήν εκάστην της ζωής να πάσχης, να δακρύης…

τοιούτον βίον να ποθής πικρώς να διανύης,

                                               με αναμνήσεις ζήθι !

είναι η μνήμα φάσγανον διατρυπούν τα στήθη.  

 

Λοιπόν αν ήσαι οπαδός της λήθης τί σημαίνει

το Album ;… ρίψε το μακράν !...   αν μνήμης ; γίνου μάρτυς !

τον Γολγοθά του έκαστος συχνάκις αναβαίνει,

τα παρελθόντα θεωρών ως τα δεικνύ’ ο χάρτης.

 

 

 Εν Διδυμοτείχω τη 10 Οκτωβρίου 1886.

  

                                                Βιργινία Π. Ευαγγελίδου   

 

 

 

 

 

 

 

  

[ το ποίημα

της Βιργινίας Π. Ευαγγελίδου

« Εις Λεύκωμα »

δημοσιεύθηκε στην ετήσια περιοδική έκδοση

Ποικίλη Στοά 1887,

Εθνικόν Ημερολόγιον,

υπό Ιωάννου Αρσένη, Έτος Ζ’, Εν Αθήναις, 1887, σ. 184. ]

 

 

  (το πρωτότυπο σε πολυτονικό) 

 

 [ Το ποίημα φέρει τόπο και χρόνο γραφής:

     Εν Διδυμοτείχω, τη 10 Οκτωβρίου 1886.

  Υπογράφει ως: Βιργινία Π. Ευαγγελίδου.

Ο πρώτος στίχος του ουσιαστικά ανεπίγραφου ποιήματος:

« Θέλεις να γείνης κάτοικος της χώρας των ονείρων » ]

 

 

 

 

[ υποσημείωση: εκείνες τις εποχές, πληθώρα ποιητών και στιχουργών, κατέγραφαν σε λευκώματα ποιήματά τους. Από εκεί ανασύρθηκαν και εντοπίσθηκαν πολλά ποιήματα.

  Ουσιαστικά τα «λευκώματα» ήταν και ένα  είδος άτυπης καταγραφής και σφραγίδας για το ενδεχόμενο εκδοτικό μέλλον των ποιητών.

  Το πρόβλημα είναι ότι δεν αναφέρονται οι ιδιοκτήτες των «λευκωμάτων», παρά μόνον ότι το ποίημα υπάρχει σε «λεύκωμα». Ούτε επίσης γνωρίζουμε εάν, για παράδειγμα, στο συγκεκριμένο «λεύκωμα» υπάρχουν καταθέσεις ποιητών, πόσων και ποιών, που αργότερα επικυρώθηκαν. Και βέβαια όλων εκείνων των επίδοξων ποιητών που εξαφανίσθηκαν στη λήθη.

  Εν ολίγοις τα «λευκώματα» λειτούργησαν ως ιδιωτικού χαρακτήρα και μικρής κοινωνικής εμβέλειας άτυπα περιοδικά ή χώροι εναπόθεσης κειμένων και ποιηματίων. ]

 

 

 

 

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

[ ανάρτηση 8 Σεπτεμβρίου 2022 :

Βιργινία Ευαγγελίδου, «Εις Λεύκωμα», ποίημα ]

 

 

 

Σίμος Φάνας (Γιώργος Παρασκευαϊδης) - "Dolce Amor" - ποίημα - δημοσίευση 1919 - περ. "Ο Λόγος" (Πόλη)

 

Σίμος Φάνας (Γιώργος Παρασκευαϊδης)

« Dolce Amor »

ποίημα

δημοσίευση 1919  περ. « Ο Λόγος »  

 

 

 

 

 

                              « Dolce Amor »   

 

 

Γέρνει τ’ αστέρι πορφυρό από Δόξα, και μαγεύει

Σπέρνοντας μύρο στους ανθούς και χρώματα στη Φύση^.

Τ’ αηδόνια πλέκουν άσματα στη μέρα που θα σβύση

Μες στο μενεξεδένιο φως που ο μπάτης το χαϊδεύει.

 

Σούρουπο, αχνάδα, σκοτεινιά !  Πλάι στο κυπαρίσσι

Του δάσου, όπου, βασίλισσα, η Αγάπη διαφεντεύει,

Μας άφησαν να νοιώσουμε το ρίγος που κυριεύει

Αγάλι – αγάλια την ψυχή, με φαντασιάς μεθύσι.

 

Μη φεύγεις, κάθησε κοντά, στο γόνα σου να γείρω,

Το πονεμένο μου κορμί, και πες το παραμύθι

Του νειού που τόνε πλάνεψεν η πονοσώτρα Λήθη.

 

Σκύψε λίγο, μες στ’ όνειρο του Πόθου μου να νοιώσω

Το χάδι της ανάσσας σου στ’ αχνόφεγγό μου πρόσω-

πο, δός μου και σ’ ένα φιλί της Νειότης σου το μύρο.

 

 

 

                                                      Σίμος Φάνας    

 

 

 

 

[ Το ποίημα

του Σίμου Φάνα ( Γιώργου Παρασκευαϊδη )

« Dolce Amor »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Ο Λόγος »

  (δντές: Όμηρος Μπεκές, Γιάννης Χαλκούσης)

Πόλη,

Χρόνος Α΄, αριθ. 10, Αύγουστος 1919, σ. 393. ]

 

 

              ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

 

[ « Ο Γιώργος Παρασκευαϊδης υπήρξε και συνεργάτης των περιοδικών Ο Λόγος και Διόνυσος, πριν από το 1922, στα οποία δημοσίευε ποιήματά του με το ψευδώνυμο Σίμος Φάνας.

  Βλ. ενδεικτικά:

/ - Σίμος Φάνας, «Dolce Amor», περ. O Λόγος, 1 (1919) 393.  

/ - Σίμος Φάνας, «Ξεφαντώματα», περ. Διόνυσος (Κων/λης), τχ. 6 (1921) 28-29. »

/ - πηγή: Βούλα Ποσάντζη, «Η λογοτεχνική παραγωγή του μείζονος Ελληνισμού και του Ελληνισμού της Διασποράς κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα», σ. 281.  ]

 (το άρθρο της Βούλας Ποσάντζη διαθέσιμο στο διαδίκτυο )  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

[ ανάρτηση 14 Ιουλίου 2022 :

Σίμος Φάνας (Γιώργος Παρασκευαϊδης),
“Dolce Amor”, ποίημα  ]