Σπυρίδων Βασιλειάδης
« Το
όνειρον του οφειλέτου »
ποίημα
δημοσίευση 1873
περ. « Μουσείον »
[
το ποίημα του Σπυρίδωνος Βασιλειάδη «Το όνειρον του οφειλέτου» δημοσιεύθηκε στο
περ. «Μουσείον», Αθήνησιν, τεύχος 3, 1873, σ. 18-19. ]
Σπυρίδων
Βασιλειάδης (1845, Πάτρα - 1874, Παρίσι)
Α’
Αθηναϊκή Σχολή
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ
ΠΟΙΗΤΗΣ”
[ ανάρτηση 4 Φεβρουαρίου 2023 :
Σπυρίδων Βασιλειάδης
«Το όνειρον του οφειλέτου»
ποίημα
δημοσίευση 1873
περ.΄"Μουσείον" ]
Δημήτριος Βαρδουνιώτης
«
Η κόρη των ονείρων »
ποίημα,
δημοσίευση
1889 περ. « Χλόη »
« Η
κόρη των ονείρων »
Ρεμβάζει
μελαγχολική η κόρη των ονείρων
Κ’
εις μυστικούς ορίζοντας το βλέμμα της βυθίζεται.
Διώκει
πόθον άγνωστον εν μέσω των απείρων.
Η
νυξ την βλέπει κατηφής και η ημέρα είρων
Και
η γλυκεία της μορφή εξ άλγους χρωματίζεται.
Ώ,
ποίον όνειρον γλυκύ τον νουν της παραδαίρει !
Ως
το ηλιοτρόπιον γυρίζει προς τον ήλιον,
Ανάμνησίς
τις γόησσα αλλού την μεταφέρει
Και
αφαιρείται συνεχώς και τρισευδαίμων χαίρει
Ενίοτε,
ως χαρωπόν του έαρος ανθύλλιον.
Την
αφυπνίζει πλην ευθύς πικρά πραγματικότης
Και
η χαρά της, ως ψευδής χαρά, απομαραίνεται.
Η
ανθηρά της ωχριά εν στεναγμοίς νεότης
Και
πάσχει η πολύπονος του βίου ταξιδιώτις
Και
σκεπτική, μισάνθρωπος, συνήθως επιφαίνεται.
Όταν
ερήμωσις κυκλοί την φλογεράν καρδίαν,
Οπόταν
πάσχη η ψυχή δι’ ένα πόθον πάλλουσα,
Υφίσταται
μαρτύριον οδύνης, ασφυξίαν,
Με
μίαν μόνον τρέφεται ανάμνησιν γλυκείαν,
Και
μειδιά, ως άνοιξις ενίοτ’ αναθάλλουσα
Μή
της ταράττετε. ώ μη τους κύκλους τους γλυκείς της !
Κλεισμένη
είνε δι’ ημάς η συμπαθής καρδιά της
Αλλού
ανθίζ’ η προσφιλής, παρήγορος ελπίς της
Αλλού
τον νουν της προσηλούν αγάπη της και πίστις
Και
στρέφονται οι πόθοι της και θάλλ’ η ευτυχία της.
( Άργος 1884 )
Δ.Κ.
Βαρδουνιώτης
[ το ποίημα
του Δημητρίου Βαρδουνιώτη (Δ.Κ. Βαρδουνιώτη)
« Η κόρη των ονείρων »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Χλόη
»
Εν Πάτραις,
(φιλολογικόν σύγγραμμα δις του μηνός εκδιδόμενον
)
Έτος Β΄, αριθ. 19, 10
Φεβρουαρίου 1889, σ. 230. ]
( το
πρωτότυπο σε πολυτονικό )
Ηλεκτρονική δνση του παρόντος
τεύχους
του φιλολογικού περιοδικού «
Χλόη»:
Τεύχος 19 (10 Φεβρουαρίου 1889) (6.991Mb)
Φωτογραφία
από τη δημοσίευση του ποιήματος
στο
περιοδικό «Χλόη»
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”
[ ανάρτηση 12 Ιουνίου 2022 ]
Κωστής Παλαμάς
«
Τα όνειρα »
ποίημα
δημοσίευση
(1903)
ετήσια
περιοδική έκδοση
«Οικογενειακόν
Ημερολόγιον
Εικονογραφημένον
του έτους 1903»
« Τα
Όνειρα »
– Τ’ όνειρον είμαι της ζωής εγώ, και λάμπω
Και στης αβύσσου τα έγκατα και στον
ουράνιο κάμπο,
Και το χαλίκι κι’ ο άνθρωπος, κι’ απ’ το βουνό ως τη στάλα,
Όλα τα δένει μια ψυχή κ’ είν’ όλα
τρισμεγάλα.
– Τ’ όνειρον είμαι της παλληκαριάς,
Με την πνοή μου γιγαντεύω την
πατρίδα,
Συντρίβω τους εχθρούς της κ’ είμαι
σα βοριάς,
Και κάνω κεραυνό το χέρι του
Λεωνίδα.
– Κι’ εγώ είμαι τ’ όνειρο της ομορφιάς,
το μαγικό,
Το μήλο που μαζί νεκρώνει κι’
ανασταίνει.
Όταν ο πόλεμος λυσσάη στον κάμπο
τον τρωαδικό,
Κεντάει στο δίμυτο πανί τον πόλεμον
η Ελένη.
– Τ’ όνειρο της αγάπης είμαι,
γλυκοσμίγω,
Τα πάντα κρέμουντ’ από μέ, φωλιές, κούνιες, και τάφοι,
Αμπέλι κάνω καρπερό το χέρσο το
χωράφι,
Για νά’χη πάντα πλούσιον ο θάνατος
τον τρύγο.
– Εγώ είμαι της σοφίας τ’όνειρο, περνώ
Και γέρνω και ξεχάνομαι στ’αθάνατα
βιβλία,
Μέσα στων ιδεών τον ουρανό,
Δοξολογώ του νου την παντοδυναμία.
– Τ’ όνειρο της γαλήνης είμαι, στ’
άφταστα ύψη,
Άνθος υπέρλευκο χωρίς καμιά ευωδία,
Βλέπω μακριά κατάβαθα σαν ουρανό τη
θλίψη .
Του Βούδα είμ’ ο παράδεισος και τ’
άστρο του Φειδία.
– Κ’ εγώ είμαι τ’ όνειρο του
απείρου,
Χάος που φωσφορίζει δίχως νά ’χη
αρχή
Και τέλος . είμαι τ’
όνειρο του ονείρου,
Το αμάθευτο και τ’ άπιαστο που βασανίζει
την ψυχή …
Κωστής
Παλαμάς
[ το
ποίημα
του Κωστή Παλαμά
« Τα όνειρα
»
δημοσιεύθηκε
στην ετήσια περιοδική έκδοση
«Οικογενειακόν Ημερολόγιον
Εικονογραφημένον του έτους 1903»,
Έτος
Ε΄,
( εκδότρια:
Άννα Ν. Σερούϊου )
τυπογραφείον
«Νομικής», Εν Αθήναις, 1903, σ. 56 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”
