Ι. Μ. Βουγιουκλάκης
«
Στη Δόγισσα »
ποίημα,
1907
δημοσίευση
περ. « Η
Εικονογραφημένη »
«
Στη Δόγισσα »
Δόγισσα
και πεντάμορφη
της
Βενετιάς τ’ ολόχρυσο καμάρι,
πού’στειλε
Βασιληά παιδί
γυναίκα
να σε πάρη.
Δόγισσα
είσαι κι’ άγγελος
στης
χάρες και στα κάλλη
κ’
έστειλε βασιληά παιδί
Κορώνα
να σου βάλη.
Δόγισσα
είσ’ αγάπη μου,
της
Βενετιάς το λουλουδάκι τ’άσπρο
και
λάμπεις εις τα μάτια μου
σαν
της αυγής το άστρο.
Δόγισσα
είσαι άστρο μου
και
γόησσα συγχρόνως
και
θα σε πάρη Βασιληάς
πριν
να περάσ’ ο χρόνος.
Αυτός
θα γίνη Βασιληάς.
εσύ
θα τόνε κάμης.
Της
αρετές, τα κάλλη σου,
Κορώνα
θα του βάνης.
Ζηλεύω
τέτοιο Βασιληά
οπού’χει
τέτοια χάρη
της
Βενετιάς τη Δόγισσα
γυναίκα
για να πάρη.
Μά
γώ’χω μέσα στην καρδιά
θρόνο
χρυσό για σένα.
μά
γώ κλαίγω για σένανε
κ’
εσύ παίζεις με μένα.
Δόγισσα
υπερήφανη
γράφτο
μην το ξεχάσης :
Για
τη ’δική μου την καρδιά
πολλές
φορές θα κλαύσης.
Ι.Μ. Βουγιουκλάκης
[ το ποίημα
του Ι.Μ. Βουγιουκλάκη
« Δόγισσα »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Η Εικονογραφημένη »
( διευθυντής: Δήμος Βρατσάνος )
Εν Αθήναις,
Έτος Γ’, (τεύχος) αριθμός
32, Ιούνιος 1907, σ. 131 ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
