Κυριακή Αντωνίου
«
Στάση Αναπαράσταση »
ποίημα,
1982
ποιητική
συλλογή « Μετάγγισμα »
«
Στάση Αναπαράσταση »
Κι
έρχονται τα σύννεφα.
Γερανοί
σηκώνουν οικισμούς
μαζί
με την καρδιά μου.
Σπασμένα
τζάμια τ’ απογεύματα
λαμαρίνες
στάζουν νύχτες
συρματοπλέγματα
δεσμεύουν το φως,
στοιβασία
οι μέρες.
Μια
γάτα ηλεχτροχτυπιέται
στις
γραμμές του σταθμού.
Στάση
Αναπαράσταση.
Μυρωδιά
καμένου σίδηρου
σφαγμένης
σκέψης.
Πιο
πέρα ο οικοδόμος
σκάβει
τη βιοπάλη.
Κυριακή Αντωνίου
[ το ποίημα
της Κυριακής Αντωνίου
« Στάση
Αναπαράσταση »
από την ποιητική της συλλογή
« Μετάγγισμα », Θουκυδίδης, Αθήνα,
1982 ]
( το πρωτότυπο σε μονοτονικό )
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
