Μυρτιώτισσα
«Πρωτοχρονιάτικο»
ποίημα, 1932
« ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΟ »
Τώρα, μές
στην πικρότατη ερημιά
μου,
τα παιδικά
θυμάμαι χρόνια εκείνα,
που’ταν γλυκιά μιά
ζέστα ολόγυρά μου,
που ανθούσε
και που γιόρταζε η
καρδιά μου
σε τούτον το γιορτιάτικο το
μήνα.
Θυμάμαι την κλεισμένη καμαρούλα
— πώς όλα στέκουν πάλι
εμπρός μου τώρα ! —
κ’ εκείνη της ψυχής μου
την τρεμούλα,
σαν άνοιγε και
μου’δειχνε η
μανούλα
το μαγεμένο δέντρο με
τα δώρα .
Ψηλά
στην κορυφή του έν’ αγγελούδι
με κύτταε
μυστικά και
χαμογέλα,
στα ονείρατά
μου, σαν το πεταλούδι
με των φτερών
του μ’ άγγιζε
το χνούδι
και μου’γνεφε
κρυφά σα
να’λεγε : «
Έλα !»
(Από «Τα δώρα της αγάπης», 1932, 3η ποιητική συλλογή της)
ΜΥΡΤΙΩΤΙΣΣΑ
