Μιλτιάδης Μαλακάσης
« Δικαιοσύνη »
ποίημα, 1924
« ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
»
Δεν
ξέρω αν
είμαι από θεούς κατατρεγμένος,
Ή
φυσικό μου
είν’ έτσι να πηγαίνω.
Στον κόσμο αυτόν
περνώ σαν ένας
ξένος,
Στεκόμενος κάποτε
μόνο ν’ ανασαίνω.
Τ ’ αγκάθια,
οι βάτοι,
μου ξεσκίζουνε τα πόδια,
Τα χέρια τά’χω πάντα
ματωμένα,
Οι δυσκολίες
των άλλων και
τα εμπόδια
Διάπλατοι δρόμοι θα’τανε για
μένα.
Όμως
λόγο μεγάλ’
όχι, ας μή λέω !
Τα βάσανα
κανένας τίνος ξέρει
;
Πώς
θα μαντέψω, εκεί που
μόνος κλαίω,
Αν κάποιος που γελά δεν
υποφέρη ;
Μ. Μαλακάσης
[
το ποίημα
του
Μιλτιάδη Μαλακάση
« Δικαιοσύνη »
δημοσιεύθηκε
στο περ.
« Ίρις »
(μηνιαία εικονογραφημένη),
Εν
Αθήναις,
(διευθυντής:
Μπάμπης Άννινος)
Έτος
Α’, αριθμός 1, Ιανουάριος 1924, σ. 25]
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
