Η. Ζενεμβίσης
«
Ο Λυκουρσιώτης »
ποίημα
(απόσπασμα)
δημοσίευση
(1878) περ. « Κορίννα »
«
Ο Λυκουρσιώτης »
Να
τραγουδήσω δέ ’μπορώ,… αφήστε με να κλάψω…
Να
κλάψω ναι… τι μ’ ωφελούν τα λούλουδ’ αν ανθίζουν
και
τ’ αηδονάκια αν κελαϊδούν ; Η λάβρα της καρδιάς μου
λες
και μαυρίζει ό,τι και αν ’δω… παντού βλέπω φοβέρα…
βλέπω
παντού ένα σκέλεθρο μ’ αιματωμένα χέρια
να
μου φωνάζη αδιάκοπα με φοβερή βραχνάδα,
«
είσαι ραγιάς… ελεύθερη δεν έχεις συ πατρίδα !... »
Άχ
! πώς μπορεί όποιος χαιρετά ελεύθερος τον ήλιο
να
αισθανθή τί αισθάνεται η άχαρη καρδιά μου,
όταν
θυμούμαι πως σκλαβιά και ’ματωμένο χώμα
είν’
της ζωής μου σύντροφος ;… Τέτοια ζωή τί αξίζει !...
ζωή
χωρίς ανάστασι, ζωή ταραγνισμένη !
Εν Κερκύρα
Η. Ζενεμβίσης
[ το ποίημα
του Η. Ζενεμβίση
« Ο Λυκουρσιώτης »
δημοσιεύθηκε στο περ.
« Κορίννα
»
( διευθυντής: Λάμπρος Ενυάλης )
Εν Αθήναις,
Έτος Α΄, αριθ. 15, 8
Οκτωβρίου 1878, σ. 420.
Εδώ απόσπασμα δώδεκα στίχων από την αρχή του
ποιήματος
Και όχι ολόκληρο το ποίημα.
Το όλον ποίημα απαρτίζεται
από 61 στίχους ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
Ηλεκτρονική δνση του
παρόντος τεύχους του περ. «Κορίννα»:
poeta greco Ignoto
“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”
