Τάκης Παπατσώνης - "Νόμος" - ποίημα - 1933

 Τάκης Παπατσώνης

 « Νόμος »  

 ποίημα, 1933  

 

 

                      « ΝΟΜΟΣ »

 

Μην ερεβνούμε για Παιδαγωγό^. κράτιστος πάντων

έρχεται ο Νόμος. Νόμος όμως θέλει πλάκα για να χαραχθή.

Όχι τα τιποτένια εκείνα και τα αχάραχτα

που τα επενδύει κύρος τούτος ή εκείνος, αφτοβαφτιζόμενος

για Νομοθέτης. Αλλά Νόμος, χάραγμα πλάκας χαλύβδινης,

πούρχεται από του Όρους, απαράβατος. Μόσχους δεν έχει

ούτε Ομοιώματα χρυσού. Δεν θα χορέψης πλάνητες χορούς.

Θ’ άγεσαι μόνο από την Πλάκα. Και θα ευτυχήσης,

καθώς θ’ ατονήση η σφαλερή πρωτοβουλία σου.

Έχοντας τούτη την ποδηγεσία, θα προχωρήσης, όπως ετάχθης

στην υψιπετή σου αδυναμία. Αναγνωρίζοντάς την, ταπεινώσου,

για να υψωθής στα νέφη της δυνάμεως. Αν θές να μην ακούσης

καγχασμούς του Οξωαπεδώ, που σου παραφυλάει

την ήττα και την κάθοδο. Μέσα σε Νόμου κράτος,

νίκα τον περίλαμπρα.

 

 

                                        Τ. Κ.  Παπατσώνης

                            

 

 

                           

[ το ποίημα  

του Τάκη Παπατσώνη  

« Νόμος »                   

δημοσιεύθηκε στο περ. 

  « Λυτρωμός »,

 αριθ. φύλλου 1, Αθήνα 15 Ιουνίου 1933, (σ. 2)] 

          ( το πρωτότυπο ποίημα σε πολυτονικό)

                poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ " 

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού - "Το κατώφλι" - ποίημα - δημοσίευση (2019) περ. "Αιολίδα" (Αθήνα)

 

Χρυσούλα Χατζηγιαννιού

« Το κατώφλι »

ποίημα

δημοσίευση (2019) περ. « Αιολίδα »

 

 

 

 

 

 

                           « Το Κατώφλι »

 

 

Απ’ το στερνό κατώφλι τώρα στέκεις

και θωρείς

της παντοδυναμίας την πλάνη

Κι ιδού εμπρός σου

αναρριχάται ο βίος

απ’ της σιγής τα πολυσέλιδα.

 

Κάτω απ’ τα σάνταλα τ’ ανύποπτα

εκλάπη ο λίθος από σε

πάνω του να πατείς και να υπερέχεις.

Η κυρτωμένη ράχη ταίριαζε ιδιαίτερα

στο αρχοντικό σου πέλμα.

 

Των αλλοτρίων το μόχτο

ξεκληρίζοντας

απ’ τα ωραία τα μέτωπα

εκόμιζες στη γη σου ξένο βίος.

Περίτεχνα στα σκοτεινά σου έργα

εκλεκτικός

που νόμος και γραφή

δεν έκρινε.

 

Μα το στερνό κατώφλι

παραέγινε αψηλό,

γιατί ποτέ δεν το ’φερες στο νου σου

Αν το σκεφτόσουν

θα χαμήλωνε

να το διαβείς σαν το σπαθάτο χελιδόνι.

Και τώρα ακόμα αν έχεις ώρα,

χαμηλώνει.

 

 

                                       Χρυσούλα Χατζηγιαννιού

 

 

 

 

[ το ποίημα

της Χρυσούλας Χατζηγιαννιού

« Το Κατώφλι »

δημοσιεύθηκε στο περ.

« Αιολίδα »

( συντακτική επιτροπή:

  / - Θεόδωρος Πλατσής,

  / - Στρατής Μολίνος,

  / - Δημήτρης Νικορέτζος )

[ στη στήλη-ενότητα:

«Νησιώτικο Ανθολόγιο» (Τιμή στους μεγάλους Ποιητές μας)]

Αθήνα,

Τεύχος 73,

Οκτώβριος-Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2019, σ. 56-57 ]

 

 

 

 

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

 

 

Κλέαρχος Μιμίκος - "Αρχίζοντας το φθινόπωρο" - ποίημα, 1938 - περιοδικό "Κρητικές Σελίδες" (Ηράκλειο)

 

Κλέαρχος Μιμίκος

« Αρχίζοντας το Φθινόπωρο »

ποίημα, 1938

δημοσίευση περ. " Κρητικές Σελίδες "

 

 

 

 

         « ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ »

 

 

Το πρώτο πένθος τους αργά τα νέφη και τεφρά

εκρέμασαν στης παρυφές γύρω του ουράνιου χώρου,

κι’ έβρεξε η θερινή ψυχή δάκρυα θλίψης λαμπρά,

τον ερχομό μαντεύοντας, με δέος, του φθινοπώρου.

 

Έσπειρε ρίγος αλλαγής στο δάσος η στιγμή.

Οκνός ο κόσμος των πουλιών και αλάλητος εστάθη,

και οι πράσινοι μελαγχολούν των δέντρων λογισμοί,

μιάν ελεγείαν ως άρχισεν η αύρα στα σύσκια βάθη.

 

Να φύγωμε πλέον της ζωής ο νόμος μας καλεί,

ως η εποχή τώρα ξανθή φθίνει, νοσταλγημένη.

Της καλοκαιρινής χαράς σύντροφοι: - Ώρα καλή!

η μνήμη σας τρισεύγενη κ’ εγκάρδια θα μας μένει.

 

Καιρός να φύγωμε, ο σκληρός χειμώνας πριν φανή…

Στα γλαυκά πλάτη του ουρανού, τα χελιδόνια σμίγουν

τους φόβους τους, και  προσδοκούν να έρθουν οι γερανοί,

για να τα πάρουν στα ισχυρά φτερά τους και να φύγουν.

 

Καιρός να φύγωμε λοιπόν κ’ εμείς, πικρή Αδερφή,

να πάρωμε του γυρισμού το δρόμο, πράοι και μόνοι:

Οι πόθοι μας αποδημούν και νοσταλγία κρυφή

τα βαθυνόητα μάτια σου δακρύζοντας πληγώνει…

 

 

                                  ΚΛΕΑΡΧΟΣ  ΣΤ.  ΜΙΜΙΚΟΣ 

 

 

 

[ το ποίημα

του Κλέαρχου Στ. Μιμίκου

« Αρχίζοντας το φθινόπωρο »

δημοσιεύθηκε στο περ.
 « Κρητικές Σελίδες »

Ηράκλειο,

Χρόνος Γ’,  τεύχος 4-6,

Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος 1938, σ. 159 ]

 

   ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )     

            poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "

Ν.Ι. Πρωτόπαππας - "Ο Χρόνος" - ποίημα, 1928 - δημοσίευση περ. "Ακαδημαϊκή Βιβλιοθήκη" (Αθήναι)

 

N. Ι. Πρωτόπαππας

« Ο Χρόνος »

ποίημα, 1928

δημοσίευση περ. « Ακαδημαϊκή Βιβλιοθήκη »

 

 

 

 

 

 

                       « Ο ΧΡΟΝΟΣ »

 

Το μεσονύχτι έσβυσεν ο χρόνος ο παληός,
το μεσονύχτι ήρθεν ο χρόνος ο καινούριος^.
έτσ' είν' ο νόμος πάντα, δεν γίνεται αλλοιώς,
γοργά ο ένας φεύγει, τρέχει κι’ ο άλλος φούριος.

Μεσάνυχτα γεννήθηκε ίδιο καιρό θα φύγη,
της μοίρας είνε το γραφτό τόσον καιρό να ζή^.
να σταματήσ' αδύνατο, πρέπει γοργά να φύγη
και να τραυά στο διάβα του κι’ όλους εμάς μαζύ !

—Χρόνε, το πέρασμά σου γοργά μην το κυλάς^.
ξαπόστασε για λίγο, ακίνητος κρατήσου,
ή λύσε απ’ το άρμα τον κόσμο που τραυάς,
στο δρόμο σου δεν θέλει να σέρνεται μαζύ σου.

—Χρόνε μή μας πλανεύης καινούριος ότι είσαι
και τάχα μας προσφέρεις καινούργιο κάτι τι,
αν θες να μας πλανέψης, μονάχος να κινήσαι^.
μαζύ σου μή μας σέρνης, κανείς δεν στο ζητεί.

 

 

 

                                                     Ν.Ι. ΠΡΩΤΟΠΑΠΠΑΣ 

 

 

 

 

[ το ποίημα

του Ν.Ι. Πρωτόπαππα

« Ο Χρόνος »

δημοσιεύθηκε στο περ.
« Ακαδημαϊκή Βιβλιοθήκη »

  ( διευθυντής: Εμμανουήλ Π. Μπαρδάνης )

Αθήναι,

Τόμος Β’, τεύχος 1, 1928, σ. 16  ]

 

 

                                  ( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )

 

 

 

Ηλεκτρονική δνση του αντίστοιχου τεύχους

του περ. «Ακαδημαϊκή Βιβλιοθήκη»:  

              Τεύχος 1 (2.783Mb) 

 

 

 

 

 

 

 

 

                 poeta greco Ignoto

         " ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "