Γιάννης Κ. Παπαδόπουλος "Άνθος Τροπικό" ποίημα γραφή 1962 δημοσίευση 1964 περ. "Φιλολογική Κύπρος"

 

Γιάννης Κ. Παπαδόπουλος

« Άνθος Τροπικό »

ποίημα

γραφή 1962

δημοσίευση 1964

περ. «Φιλολογική Κύπρος»

ΠΟΙΗΣΗ

 

 

 

( φωτογραφία από τη δημοσίευση )

 

 

 

 

«Άνθος Τροπικό»

 

Όπως εκείνους τους μανιώδεις ανθοκόμους

που περιμένουν χρόνια με λαχτάρα

ν’ ανθίση κάποιο τροπικό, παράξενο άνθος,

είμαστε κάποτε και κάποιοι μοιάζουν πάντα.

Που τους αφήνουν ασυγκίνητους τα ρόδα

με το βασιλικό άρωμα και τ’ άλλα

τ’ άνθη που ζούνε πρόσχαρα στον κήπο.

Ανθίζει εμπρός στα μάτια τους κάθε ώρα

και στ’ όνειρό τους τρέμει η φαντασία

χαϊδεύοντας τα πέταλα, μιλώντας

στο τροπικό, γλυκό, παράξενο άνθος.

Μπορεί κι’ όταν ανοίξη να μην είναι 

κάτι που να άξιζε όλη εκείνη τη λαχτάρα,

να μή συγκρίνεται μ’ ένα «μή με λησμόνει».

Κι’ όμως εκείνοι περιμένουν, περιμένουν.

 

 

Γιάννης Κ. Παπαδόπουλος

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το ποίημα του Γιάννη Κ. Παπαδόπουλου «Άνθος Τροπικό» δημοσιεύθηκε στο περ. «Φιλολογική Κύπρος», 1964, σ. 88.

 

 

 

 

 

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

[ ανάρτηση 31 Αυγούστου 2024 :

Γιάννης Κ. Παπαδόπουλος

« Άνθος Τροπικό »

ποίημα

γραφή 1962

δημοσίευση 1964

περ. «Φιλολογική Κύπρος»  ]

                                            

 

 

 

 

 

 

"Οι Πανηγυρισταί" ανυπόγραφο στιχούργημα 2024

 

« Οι Πανηγυρισταί »

ανυπόγραφο στιχούργημα 2024

 

 

 

 

« Οι Πανηγυρισταί »

 

 

Οι Πανηγυρισταί κραυγάζουν

οι Πανηγυρισταί βοούν

οι Πανηγυρισταί χειροκροτούν

ψάχνουν κάθε ευκαιρία

την πλήξη τους να ντύσουν

με πλουμιστά χαμόγελα

και τρανταχτά ενδύματα.  

Περιφέρονται άλλοι άσκοπα

άλλοι με κάποια πρόφαση,

όλοι να τους δούν

ότι ήταν εκεί

ότι δεν έλειπαν 

και καταγράφουν πονηρά

όσους απουσιάζουν

– μα να τους έτυχε τίποτα ;

 

Με σιωπηλή αυτοπεποίθηση

στη θέση τους επιστρέφουν

– τουλάχιστον εμείς είμαστε εδώ.

Νιώθουν ότι κορόϊδεψαν

για άλλη μια φορά

την δυστυχία

για ακόμη μία φορά

το θάνατο

στον οίνο κουκουλώνουνε

μεταμορφώνουνε

την αμηχανία σε γέλωτα

περιμένουν στην ευθυμία

να ξαμολήσουν την επιθυμία

το ευτράπελο ανέκδοτο

ν’ αγγίξουνε ένα σώμα

σα μικρή κλεψιά

που κανένας δεν την πρόσεξε  

και επιστρέφουνε μετά

στην ίδια πάντα θέση.

 

Το πανηγύρι και η γιορτή

μπορεί να τέλειωσε

μα αυτοί θα ψάξουν το επόμενο

– κάπου κάτι θα γίνεται –

κι αν δεν υπάρχει

μια πρόφαση θα βρουν

για να πανηγυρίσουν.

 

Είναι κι αυτή μια ατραπός

μία επιτρεπτή οδός

για να ξορκίζουν το κακό

που έτσι κι αλλιώς θα έρθει.

 

 

Οι Πανηγυρισταί,

ώ οι Πανηγυρισταί…

επικυρίαρχοι προσωρινοί

πρωταγωνιστές της μιας βραδυάς

θριάμβους έχουνε να πουν

κατορθώματα να ιστορήσουν

στους άλλους που δεν ήταν εκεί

και σε όσους πρωτομπαίνουν

και η θλίψη τους είναι αρκετή

όταν κανείς δεν τους ακούει

σα να εισέρχονται ξανά

στην ανώνυμη ζωή.

 

 

 

 

 

 

 

poeta greco Ignoto

“ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ”

poetagreco.blogspot.com

[ ανάρτηση 28 Αυγούστου 2024 :

« Οι Πανηγυρισταί »

ανυπόγραφο στιχούργημα 2024  ]