Νικόλαος Δαμιανός
«
Μεσημέρι »
ποίημα
δημοσίευση (1915) περ. "Λογοτέχνης"
μεταθανάτια
δημοσίευση (1945) περ. « Νέον Πνεύμα »
« Μεσημέρι »
Ακούνητο το πέλαγο ξαπλώνει,
Ασπρίζουν τα λιλάδια καθαρά.
Γαλήνη. Ούτε ανάσασμα. Πυρώνει
ο ήλιος κοιμησμένα τα νερά.
Η ζέστη τρεμουλιάζει και θολώνει
τους βράχους και τα σπήτια στην ξηρά.
Αντίκρυ ο μύλος άδικα τεντώνει
στον ουρανό τ’ ανώφελα φτερά !
Στην άκρη του νερού του γαλανού
ενώνεται το κάτω τ’ ουρανού
σ’ απέραντη, θολή, γαλάζια σφαίρα.
Στη μέση ένα καΐκι απ’ το πρωί
του κάκου περιμένει μιά πνοή.
— Λές κ’ είναι κρεμασμένο στον αγέρα !
ΝΙΚ.
ΔΑΜΙΑΝΟΣ
[ το ποίημα (σονέττο)
του Νικόλαου Δαμιανού
« Μεσημέρι »
αναδημοσιεύθηκε μεταθανάτια στο
περ.
« Νέον
Πνεύμα »
( διευθυντής: Διονύσιος Ι. Βογόπουλος )
Αθήναι
Έτος Β’, περίοδος Β’,
αριθμός φύλλου 10-12, Οκτώβριος 1945, σ. 12
Το συγκεκριμένο σονέττο είχε δημοσιευθεί το πρώτον
στα 1915 στο περ. "Λογοτέχνης"
(διευθυντής: Μανώλης Μαγκάκης), Αθήνα.
Η εγγραφή εδώ από το περ. "Νέον Πνεύμα" ]
( το πρωτότυπο σε πολυτονικό )
[
του ποιήματος προτάσσεται εισαγωγικό σημείωμα του δντή του περ. Διονύση
Βογόπουλου για τον ποιητή Νικόλαο Δαμιανό, «τον τραγουδιστή της θάλασσας», όπως
τον αποκαλεί. ]
poeta greco Ignoto
" ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ "
